Interpretacja indywidualna z dnia 19 marca 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.124.2025.2.MKA

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczy możliwości stosowania zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów przy ustalaniu podstawy opodatkowania z tytułu świadczeń niepieniężnych przekazywanych pracownikom, którzy nie wykonują pracy z powodu długotrwałej absencji, takiej jak urlopy macierzyńskie, czy zasiłki rehabilitacyjne. Spółka chciała upewnić się, czy przychody ze świadczeń niepieniężnych mogą być obniżone o koszty ryczałtowe, mimo że pracownicy nie uzyskują innych przychodów ze stosunku pracy w danym miesiącu.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że świadczenia niepieniężne otrzymywane przez pracowników podczas długotrwałej absencji stanowią przychód ze stosunku pracy. W związku z tym, spółka może stosować zryczałtowane koszty uzyskania przychodu, jak określono w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy. Koszty te należy uwzględniać do wysokości osiągniętego przychodu, a jeśli wartość przychodu z niepieniężnych świadczeń jest niższa niż ryczałtowe koszty, uwzględnia się koszty do wartości przychodu. Podkreślono brak znaczenia faktycznego świadczenia pracy, a kluczowe pozostaje istnienie stosunku pracy podczas przekazywania świadczeń niepieniężnych przez spółkę.