Odrębne kary za naruszenia w transporcie drogowym - Wyrok NSA z dnia 10 września 2024 r., sygn. II GSK 655/21
W sytuacji gdy różne naruszenia przepisów transportowych nie są tożsame i nie wyczerpują równocześnie znamion deliktów przewidzianych w załączniku nr 3 i nr 4 do ustawy o transporcie drogowym, zastosowanie przepisu art. 92a ust. 10, nakazującego wymierzenie wyłącznie jednej kary, jest wyłączone.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Marek Krawczak (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Op 207/20 w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 maja 2020 r. nr BP.501.2279.2019.1235.OP8.4224 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2. oddala skargę, 3. zasądza od B. D. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 775 (siedemset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Op 207/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, po rozpoznaniu skargi B.D. (dalej zwanego "skarżącym") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego: "GITD", "organem II instancji" lub "skarżącym kasacyjnie") z dnia 26 maja 2020 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2019 r., oraz zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia 14 października 2019 r., Opolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Opolu (dalej w skrócie: "WITD"), działając na podstawie art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ((tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 58, dalej: "u.t.d.")., nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 2.000 zł, za naruszenie wskazane pod lp. 4.2. i 4.3. załącznika nr 4 do ustawy. Przedstawiając ustalenia stanu faktycznego, organ podał, że w dniu 17 lipca 2019 r. w miejscowości O. do kontroli drogowej został zatrzymany samochód osobowy, którym kierował skarżący. W chwili zatrzymania w pojeździe znajdowało się dwóch pasażerów. W dniu kontroli skarżący posiadający aplikację A. w swoim telefonie, uzyskał informację o zleceniu zabrania dwóch pasażerów z O. ul. K. do miejscowości O. ul. W. Organ ustalił też, że pasażerowie opłacili przewóz w formie bezgotówkowej przy pomocy aplikacji A., a kierowca dostał powiadomienie o uiszczeniu należności za przejazd w wys. 10 zł. Natomiast kierowca na żądanie kontrolującego nie okazał wymaganego orzeczenia lekarskiego oraz orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań do pracy w charakterze kierowcy. Powyższe ustalenia kontroli i stwierdzone naruszenia zostały udokumentowane w protokole z dnia 17 lipca 2019 r., podpisanym przez skarżącego bez zastrzeżeń.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
