Interpretacja indywidualna z dnia 16 lutego 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.778.2022.1.AS

Czy w sytuacji przedstawionej w zdarzeniu przyszłym umorzenie przez Spółkę wierzytelności zarachowanej uprzednio jako przychód należny skutkuje możliwością zaliczenia wartości umorzonego zobowiązania do kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy CIT, jednorazowo w momencie umorzenia wierzytelności określonym w umowie.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2022 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w sytuacji przedstawionej w zdarzeniu przyszłym umorzenie przez Spółkę wierzytelności zarachowanej uprzednio jako przychód należny skutkuje możliwością zaliczenia wartości umorzonego zobowiązania do kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust.1 pkt 44 ustawy CIT, jednorazowo w momencie umorzenia wierzytelności określonym w umowie.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja systemów mocujących. Spółka dostarcza swoje produkty zarówno do podmiotów powiązanych, jak i do podmiotów niepowiązanych. W toku prowadzonej działalności Spółka w ramach realizacji zawartych umów dostarczała regularnie towary kontrahentowi X (dalej: „Kontrahent”) mającemu siedzibę i prowadzącemu działalność gospodarczą na terytorium Rosji. Kontrahent jest jednocześnie podmiotem powiązanym z Wnioskodawcą zgodnie art 11a ust 1 pkt 4 ustawy o CIT. Wnioskodawca rozpoznawał przychód podatkowy z tytułu sprzedaży towarów na rzecz Kontrahenta zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. w momencie wydania towarów, nie później jednak niż w dniu wystawienia faktury. Kontrahent dotychczas regulował zobowiązania z tytułu zakupionych towarów bez opóźnień. Jednak w wyniku sytuacji spowodowanej inwazją militarną Rosji na Ukrainę i działaniami wojennymi na jej terenie, a w konsekwencji - związanymi z tym sankcjami nałożonymi na Federację Rosyjską oraz obostrzeniami gospodarczymi w samej Rosji, doszło do zachwiania łańcucha dostaw między Spółką a Kontrahentem. Dotychczas płatności Kontrahenta dokonywane na rzecz Spółki pochodziły z wpływów Kontrahenta z dalszej odsprzedaży towarów. W momencie przerwania łańcucha dostaw i zaprzestania dostawy towarów przez Wnioskodawcę, Kontrahent nie był w stanie sprzedać towarów nabytych wcześniej od Wnioskodawcy, które pozostały na stanie - jako że nie stanowiły one asortymentu kompletnego bez elementów, które nie zostały mu dostarczone w kolejnych dostawach ze względu na obowiązujące sankcje. W związku z powyższym Kontrahent nie dysponował środkami pozwalającymi mu na uregulowanie zobowiązań wobec Wnioskodawcy. Dodatkowo, w wyniku nałożonych przez Federację Rosyjską sankcji zwrotnych, Kontrahent nie miał również możliwości dokonania zwrotu niesprzedanych towarów. Stąd, Spółka nie otrzymała płatności dotyczących faktur wystawionych w okresie od 30.11.2021 r. do 2.03.2022 r. W związku z zaistniałą sytuacją - niezależną od Spółki ani Kontrahenta, Spółka nie ma możliwości odzyskania utraconych wierzytelności. Należy wskazać, że wierzytelności nie są kwestionowane przez Kontrahenta, jednak z powodu siły wyższej, jaką jest wprowadzenie sankcji gospodarczych i ograniczenia swobody prowadzenia działalności gospodarczej w Rosji, a także braku bieżących środków finansowych, Kontrahent nie może uregulować zobowiązań.