Interpretacja indywidualna z dnia 25 sierpnia 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.589.2021.1.AKU

ustalenie obowiązku podatkowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2021 r. (data wpływu 25 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego związku z pobytem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego związku z pobytem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest obywatelem Polski, nie posiadała i nie posiada obywatelstwa innego niż polskie.

W lutym 2018 r. Wnioskodawczyni wyjechała z Polski do Zjednoczonych Emiratów Arabskich (dalej: „ZEA”), gdzie rozpoczęła wykonywać pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony (Employment contract) w firmie z siedzibą w D., w ZEA. Pracodawcą Wnioskodawczyni jest oddział międzynarodowej korporacji z siedzibą w ZEA. Wynagrodzenie za świadczoną pracę Wnioskodawczyni uzyskuje od podmiotu z ZEA, w lokalnej walucie (dirham Zjednoczonych Emiratów Arabskich), na rachunek bankowy w ZEA należący do Wnioskodawczyni. Miejscem świadczenia pracy jest ZEA, a także z uwagi na służbowe polecenia pracodawcy, inne kraje m.in. Liban czy Pakistan (są to wyjazdy na kilkudniowe delegacje).

Wnioskodawczyni jednocześnie wskazuje, że z momentem wyjazdu do ZEA w lutym 2018 r., Jej więzi z krajem macierzystym – Polską, ulegały stopniowemu rozwiązaniu. Od czasu wyjazdu z Polski do ZEA (w lutym 2018 r.) obecność Wnioskodawczyni w Polsce była rzadka i sprowadzała się do spędzania kilku tygodni w roku, jednak w żadnym z lat począwszy od 2018 r. Jej obecność w Polsce nie przekraczała 183 dni w roku podatkowym. W początkowych miesiącach pobytu w ZEA Wnioskodawczyni żyła w przekonaniu, że po kilku miesiącach pracy powróci z powrotem do Polski. U swojego dotychczasowego pracodawcy w Polsce z momentem wyjazdu do ZEA Wnioskodawczyni otrzymała urlop bezpłatny. Kariera zawodowa Wnioskodawczyni w ZEA zaczęła się dynamicznie rozwijać i Wnioskodawczyni do dzisiaj pracuje w ZEA. Jej urlop bezpłatny u pracodawcy w Polsce wygasł z końcem grudnia 2020 r. i od tego czasu stosunek pracy z polskim pracodawcą został rozwiązany. Z uwagi na rozwój życia zawodowego i plany przyszłościowe Wnioskodawczyni przeprowadziła się do ZEA z zamiarem trwałego osiedlenia oraz przeniosła do ZEA swój ośrodek interesów życiowych oraz gospodarczych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zaznacza również, że w ZEA posiada grupę znajomych i tam też prowadzi swoje życie towarzyskie.