Urlop wypoczynkowy pracowników młodocianych – nabywanie prawa i udzielanie
Zasady nabywania oraz udzielania pracownikom młodocianym urlopów wypoczynkowych zostały uregulowane jednakowo, bez względu na rodzaj zatrudnienia pracownika młodocianego. Nie ma zatem znaczenia, czy pracownik ten jest zatrudniony w celu przygotowania zawodowego, czy w innym celu niż przygotowanie zawodowe, tj. przy pracach lekkich. Podobnie rodzaj przygotowania zawodowego (nauka zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy) nie powoduje stosowania jakichkolwiek odmiennych zasad przy nabywaniu lub udzielaniu pracownikom młodocianym urlopów wypoczynkowych.
Zasady nabywania urlopów wypoczynkowych przez pracowników młodocianych zostały uregulowane odmiennie od tych, jakie obowiązują pracowników pełnoletnich. Odmienne regulacje dotyczą również udzielania urlopów wypoczynkowych pracownikom młodocianym. Na pracodawcy ciążą w tym zakresie pewne bezwzględne obowiązki dotyczące okresów, w jakich jest on zobowiązany do zapewnienia pracownikowi młodocianemu korzystania z odpoczynku urlopowego.
Nabywanie prawa oraz wymiar urlopu wypoczynkowego
Pracownik młodociany, który rozpoczyna pracę po raz pierwszy w życiu, uzyskuje z upływem 6 miesięcy od rozpoczęcia tej pracy prawo do urlopu w wymiarze 12 dni roboczych (art. 205 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy; dalej: k.p.). Z upływem roku pracy młodociany uzyskuje prawo do urlopu w wymiarze 26 dni roboczych. Po roku pracy pracownik młodociany ma zatem łącznie prawo do 38 dni urlopu wypoczynkowego.
