Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy prowadzącego działalność transportową mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie limitu diet przyznawanych pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Zwroty kosztów podróży wypłacane członkom zarządu spółki, w granicach ustawowych limitów i związane z działalnością operacyjną, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązki płatnika podatku po stronie spółki.

Wydatki związane z podróżami służbowymi Członków Zarządu spółki w zakresie diet, kilometrówki i ryczałtów za noclegi stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów spółki oraz zabezpieczeniem ich źródła i nie są wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1.

W świetle dyrektywy z art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT nagrody uzyskane przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w akcjach promocyjnych nie powodują obowiązku pełnienia funkcji płatnika przez Wnioskodawcę. Natomiast świadczenia przekazywane pracownikom w kontekście podróży służbowej wykraczające poza diety oraz koszty związane z podróżą stanowią przychód opodatkowany, a od ich wartości

Świadczenia finansowe przyznane opiekunom uczniów w formie grantu, obejmujące koszty podróży i zakwaterowania, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem że nie przekraczają określonych limitów. Nadwyżki ponad limity podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet za podróże służbowe, o ile nie przekracza ona diet przysługujących pracownikom, zgodnie z regulacją art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.

Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone na podróże służbowe członków zarządu i zleceniodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. mają związek z działalnością gospodarczą spółki, są właściwie udokumentowane oraz nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Wydatki na usługi gastronomiczne ponoszone przez pracowników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu wobec spełnienia ustawowych warunków dokumentacyjnych. Wydatki współpracowników nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu bez wyraźnego umownego charakteru jako wynagrodzenie.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

Zwroty kosztów ładowania prywatnego samochodu elektrycznego i jego używania w jazdach lokalnych, nieuregulowane przepisami prawnymi, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.