Likwidacja oddziału przedsiębiorcy zagranicznego bez uprzedniej spłaty zobowiązań przypisanych do jego działalności nie skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli zobowiązania te nie ulegają umorzeniu ani przedawnieniu i nadal obciążają przedsiębiorcę zagranicznego. Samo zakończenie działalności oddziału, nieposiadającego odrębnej podmiotowości prawnej, nie powoduje
Obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiego podatnika według regulacji państwa ich działalności. Skoro księgi te nie są objęte obowiązkiem przekazania w strukturze JPK, nie podlegają również uzupełnieniu o dodatkowe dane określone w rozporządzeniu, bez uszczerbku
Stałe miejsce prowadzenia działalności zagranicznego przewoźnika lotniczego nie uczestniczy w świadczeniu usług międzynarodowego transportu pasażerów ani cargo, jeżeli jego zasoby służą wyłącznie funkcjom pomocniczym i nie umożliwiają samodzielnej realizacji przewozu. W takim przypadku podatnik niemający siedziby w Polsce korzysta z wyłączenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych określonego
Dochody osiągane w Polsce przez zakład zagranicznej instytucji kredytowej podlegają stawce właściwej dla tej instytucji na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, niezależnie od tego, że określony oddział wykonuje wyłącznie działalność niebankową. Odrębność rejestrowa, organizacyjna i rachunkowa oddziałów nie tworzy odrębnych podatników ani nie uzasadnia zróżnicowania stawki według profilu
Obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT obejmuje wyłącznie księgi prowadzone przez podatnika zgodnie z właściwymi przepisami rachunkowości, a nie samodzielne księgi samobilansujących oddziałów zagranicznych prowadzone według prawa państwa ich położenia. Z tego względu do tych ksiąg nie stosuje się również obowiązku ich uzupełnienia o dodatkowe dane określone
Obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT obejmuje wyłącznie księgi, których prowadzenie wynika z przepisów właściwych dla polskiej rachunkowości. Nie obejmuje on ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne, samobilansujące oddziały podatnika zgodnie z prawem państwa ich położenia, choć dane tych oddziałów powinny zostać uwzględnione w ewidencji jednostki
Stała placówka niemieckiego przedsiębiorstwa w Polsce, obejmująca wynajęte biuro i personel zatrudniony na czas nieokreślony, nie stanowi zakładu w rozumieniu art. 5 UPO PL-DE, jeżeli wykonywane przez ten personel czynności mają wyłącznie techniczny, przygotowawczy lub pomocniczy charakter względem działalności przedsiębiorstwa jako całości, a pracownicy nie uczestniczą w sprzedaży, relacjach z klientami
Obowiązek prowadzenia i przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_CIT, wynikający z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, dotyczy ksiąg rachunkowych prowadzonych przez polskiego podatnika w ramach ewidencji objętej ustawą o rachunkowości i nie rozciąga się na księgi samobilansujących zagranicznych oddziałów, prowadzone samodzielnie według przepisów rachunkowości państwa ich położenia.
Jeżeli podatnikiem osiągającym w Polsce dochody za pośrednictwem zakładu jest zagraniczna instytucja kredytowa w rozumieniu Prawa bankowego, całość dochodu przypisanego temu zakładowi podlega stawce określonej w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, także gdy oddział wykonuje wyłącznie czynności pomocnicze, administracyjne lub usługowe, a nie prowadzi bezpośrednio działalności bankowej.
W transgranicznym połączeniu przez przejęcie zagranicznej osoby prawnej przez inną zagraniczną osobę prawną art. 93 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zapewnia sukcesję praw i obowiązków wynikających z polskiego prawa podatkowego, związanych z działalnością polskiego zakładu spółki przejmowanej. Sukcesja ta nie obejmuje jednak prawa do rozliczenia jej strat z lat ubiegłych, wyłączonego przez art.
Obowiązek elektronicznego przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się według lokalnych przepisów rachunkowości; zapisów tych nie należy również włączać do przekazywanych ksiąg działalności krajowej, z zachowaniem obowiązku ewidencyjnego w zakresie danych istotnych dla polskiego rozliczenia
W przypadku podziału przez wyodrębnienie, gdy do spółki przejmującej przenoszona jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, a spółka ta przyjmuje jej składniki w wartościach wynikających z ksiąg podatkowych spółki dzielonej i przypisuje je do działalności prowadzonej w Polsce, po jej stronie nie powstaje przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ani pkt 8c ustawy o CIT; nie aktualizują się także przesłanki
Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania do polskiego urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych prowadzonych przez samobilansujące zagraniczne oddziały w formie JPK_KR_PD, gdyż takie księgi nie są prowadzone zgodnie z polską ustawą o rachunkowości.
Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania na podstawie art. 9 ust. 1c Ustawy o CIT ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej zagraniczny oddział, zgodnie z Ordynacją podatkową. Obowiązek ten dotyczy jednostki macierzystej, a nie oddziału prowadzącego księgi według przepisów lokalnych w kraju siedziby.
Zmiana roku podatkowego oddziału zagranicznego w Polsce, spowodowana modyfikacją roku obrotowego spółki matki, automatycznie implikuje dostosowanie roku podatkowego oddziału do roku kalendarzowego spółki, bez obowiązku dodatkowych zawiadomień lub korekt zeznań podatkowych.
Zmiana roku podatkowego centrali spółki zagranicznej na kalendarzowy skutkuje automatycznym dostosowaniem roku podatkowego jej oddziału w Polsce, bez konieczności dodatkowego zawiadomienia organów podatkowych czy korekty zeznania podatkowego CIT-8.
Nie jest uzasadnione rozszerzenie obowiązków przesyłania elektronicznych ksiąg rachunkowych na zagraniczne oddziały samobilansujące się, gdyż polska ustawa o rachunkowości nie ma zastosowania do ksiąg prowadzonych na podstawie przepisów innego państwa.
Zagraniczne oddziały spółki, prowadzące samodzielnie księgi rachunkowe zgodnie z lokalnym prawem, nie są objęte obowiązkiem przesyłania tych ksiąg w formie JPK na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż przepis dotyczy wyłącznie ewidencji prowadzonej według polskich zasad rachunkowości.
Wydatki dokumentowane fakturami zakupowymi, na których wskazano różne warianty danych nabywcy, przy stałym NIP, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile faktury te rzeczywiście dokumentują transakcje gospodarcze, a NIP prawidłowo identyfikuje podatnika. Zmiany w danych identyfikacyjnych nie wpływają na kwalifikację podatkową wydatków.
Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania ksiąg rachunkowych oddziałów zagranicznych prowadzonych na podstawie lokalnych przepisów rachunkowych do polskich organów podatkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.
Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.
Zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które spełnia kryteria zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP), podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Obejmuje to sytuacje, w których wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne pozwala na kontynuowanie działalności przez nabywcę bez konieczności pozyskiwania dodatkowych
Utworzenie Oddziału zagranicznego w Hiszpanii, który prowadzi działalność o charakterze przygotowawczym i pomocniczym, nie powoduje powstania zakładu podatkowego w rozumieniu Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Nie wpływa to na możliwość dalszego opodatkowania Spółki w Polsce w reżimie estońskiego CIT.
Przesunięcia majątkowe między oddziałem zagranicznym a spółką macierzystą, nie stanowią odrębnych transakcji kontrolowanych, zwalniając z obowiązku sporządzenia dokumentacji cen transferowych dla wewnętrznych przemieszczeń w ramach jednego podmiotu gospodarczego.