Limit zwolnienia podatkowego dla diet określony w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o PIT stosuje się do momentu faktycznej wypłaty, niezależnie od okresu, za który dieta jest należna. Płatnik winien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty przekraczającej 3 000 zł w przypadku kumulacji dwóch wypłat w jednym miesiącu.

Podatnicy prowadzący pkpir ujmują wydatki z tytułu krajowej podróży służbowej pracownika na podstawie dowodu wewnętrznego. Dowód wewnętrzny nie musi zawierać rozliczenia kosztów transportu w podróży służbowej. Nie musi, ale może – stąd technicznie rozliczenie podróży służbowej pracownika w pkpir może być sporządzone na różne, poprawne sposoby.

Podróże służbowe przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w wymiarze diet zgodnych z limitami przewidzianymi dla pracowników, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należności z tytułu diet i zryczałtowanego zwrotu kosztów noclegu wypłacane polskim rezydentom za granicą, nieprzekraczające limitów określonych w rozporządzeniu, są zwolnione z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Dochody uzyskane jako zwrot kosztów podróży, ryczałt na zakwaterowanie oraz diety dzienne związane z wykonywaniem obowiązków eksperta na rzecz agencji wykonawczej Komisji Europejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków, gdy wysokość tych świadczeń mieści się w limitach określonych przez rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety przyznawane członkom organów zrzeszeń branżowych za pełnienie funkcji społecznych stanowią przychód z działalności wykonywanej osobiście, co nakłada na zrzeszenie obowiązek płatnika z tytułu wypłaty diet, zgodnie z art. 13 pkt 7 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należności "per diem" wypłacane za pobyt poza miejscem zamieszkania nie podlegają zwolnieniu podatkowemu jako diety, gdyż są integralną częścią wykonania kontraktu o świadczenie usług, a nie wynagrodzeniem za podróż. Do pozostałego wynagrodzenia można zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu, jako że przychody te mają charakter działalności wykonywanej osobiście.

Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem, że nie przekraczają one wysokości przewidzianej dla pracowników w odrębnych przepisach; diety te muszą być bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zwroty kosztów podróży wypłacane członkom zarządu spółki, w granicach ustawowych limitów i związane z działalnością operacyjną, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązki płatnika podatku po stronie spółki.

Świadczenie stypendialne otrzymywane przez podatnika w związku z czasowym pobytem za granicą podlega zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a ustawy o PIT, do wysokości norm diety za podróże służbowe, o ile przy zastosowaniu zwolnienia dochód nie przekracza tak ustalonego limitu.

Świadczenia finansowe przyznane opiekunom uczniów w formie grantu, obejmujące koszty podróży i zakwaterowania, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem że nie przekraczają określonych limitów. Nadwyżki ponad limity podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Wartość świadczeń dodatkowych zapewnianych uczestnikom kongresu przez wnioskodawcę stanowi przychód, jednakże zwolniony z opodatkowania w limitach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, o ile nie prowadzą działalności gospodarczej. W przypadku ubezpieczeń, przychód występuje, jednak odpowiadające mu obowiązki mogą być wyłączone na podstawie międzynarodowych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Koszty wyżywienia pracownika, ponoszone przez pracodawcę ponad określoną ustawą wysokość diet, stanowią przychód podatkowy pracownika, co obliguje pracodawcę do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jako element wynagrodzenia ze stosunku pracy.

Napoje będące suplementami diety, wprowadzone na rynek krajowy, nie podlegają opłacie od środków spożywczych, zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Wydatki na leki spełniające definicję produktu leczniczego oraz na terapię psychologiczną stanowią podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej; natomiast suplementy diety i niekwalifikowane jako leki antykoncepcje hormonalne nie mogą być odliczane.

Usługi poradnictwa dietetycznego spełniające przesłanki podmiotowe i przedmiotowe, polegające na profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, wykonywane przez podmiot posiadający odpowiednie kwalifikacje, korzystają ze zwolnienia z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Na zleceniobiorcach nie ciążą obowiązki podatkowe z tytułu świadczeń z tytułu podróży do Niemiec, jeśli świadczenia te mieściły się w limitach przewidzianych w przepisach. Świadczenia te, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, są zwolnione z opodatkowania.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.