Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Dochody uzyskane jako zwrot kosztów podróży, ryczałt na zakwaterowanie oraz diety dzienne związane z wykonywaniem obowiązków eksperta na rzecz agencji wykonawczej Komisji Europejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków, gdy wysokość tych świadczeń mieści się w limitach określonych przez rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety przyznawane członkom organów zrzeszeń branżowych za pełnienie funkcji społecznych stanowią przychód z działalności wykonywanej osobiście, co nakłada na zrzeszenie obowiązek płatnika z tytułu wypłaty diet, zgodnie z art. 13 pkt 7 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należności "per diem" wypłacane za pobyt poza miejscem zamieszkania nie podlegają zwolnieniu podatkowemu jako diety, gdyż są integralną częścią wykonania kontraktu o świadczenie usług, a nie wynagrodzeniem za podróż. Do pozostałego wynagrodzenia można zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu, jako że przychody te mają charakter działalności wykonywanej osobiście.

Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem, że nie przekraczają one wysokości przewidzianej dla pracowników w odrębnych przepisach; diety te muszą być bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zwroty kosztów podróży wypłacane członkom zarządu spółki, w granicach ustawowych limitów i związane z działalnością operacyjną, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązki płatnika podatku po stronie spółki.

Świadczenie stypendialne otrzymywane przez podatnika w związku z czasowym pobytem za granicą podlega zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a ustawy o PIT, do wysokości norm diety za podróże służbowe, o ile przy zastosowaniu zwolnienia dochód nie przekracza tak ustalonego limitu.

Świadczenia finansowe przyznane opiekunom uczniów w formie grantu, obejmujące koszty podróży i zakwaterowania, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem że nie przekraczają określonych limitów. Nadwyżki ponad limity podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Wartość świadczeń dodatkowych zapewnianych uczestnikom kongresu przez wnioskodawcę stanowi przychód, jednakże zwolniony z opodatkowania w limitach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT, o ile nie prowadzą działalności gospodarczej. W przypadku ubezpieczeń, przychód występuje, jednak odpowiadające mu obowiązki mogą być wyłączone na podstawie międzynarodowych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Koszty wyżywienia pracownika, ponoszone przez pracodawcę ponad określoną ustawą wysokość diet, stanowią przychód podatkowy pracownika, co obliguje pracodawcę do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jako element wynagrodzenia ze stosunku pracy.

Napoje będące suplementami diety, wprowadzone na rynek krajowy, nie podlegają opłacie od środków spożywczych, zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 2 ustawy o zdrowiu publicznym.

Wydatki na leki spełniające definicję produktu leczniczego oraz na terapię psychologiczną stanowią podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej; natomiast suplementy diety i niekwalifikowane jako leki antykoncepcje hormonalne nie mogą być odliczane.

Usługi poradnictwa dietetycznego spełniające przesłanki podmiotowe i przedmiotowe, polegające na profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, wykonywane przez podmiot posiadający odpowiednie kwalifikacje, korzystają ze zwolnienia z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Na zleceniobiorcach nie ciążą obowiązki podatkowe z tytułu świadczeń z tytułu podróży do Niemiec, jeśli świadczenia te mieściły się w limitach przewidzianych w przepisach. Świadczenia te, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, są zwolnione z opodatkowania.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Za kwoty zwiększonych kosztów utrzymania przyznanych opiekunom za granicą, mieszczące się w określonych limitach, płatnik nie ma obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy; takie koszty stanowią podróż, a nie podróż służbową.

Produkcja suplementów diety na bazie alkoholu etylowego, od którego uiszczono akcyzę wcześniej, nie obliguje do prowadzenia składu podatkowego ani oznaczania wyrobów znakami akcyzy. Suplementy klasyfikowane do CN 2106 nie rodzą obowiązku rejestracyjnego i ewidencyjnego w zakresie podatku akcyzowego względem podmiotów niewykonujących innych czynności akcyzowych.

Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.