Przychody osiągane z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług marketingu cyfrowego, zakwalifikowane jako usługi profesjonalne i techniczne (PKWiU 74.90.20.0), podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia odpowiednich ustawowych kryteriów.

Stanowisko organu współdziałającego przy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter opiniodawczy, niewiążący, ograniczony do oddziaływania lokalnego, a ocena oddziaływania na obszar Natura 2000 pozostaje w gestii organu prowadzącego.

Przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej, której przedmiotem są usługi sklasyfikowane jako PKWiU 74.90.20.0 - Pozostałe usługi profesjonalne, techniczne i handlowe, powinny być opodatkowane ryczałtem według stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, chyba że działalność obejmuje usługi związane z oprogramowaniem, które kwalifikują się do wyższej

Za obszary, na które oddziałuje zakład, uznaje się tereny uwzględnione zgodnie z ich faktycznym przemysłowo-usługowym przeznaczeniem, a bezprzedmiotowość wydania decyzji o hałasie następuje, gdy brak jest prawnej kwalifikacji terenu jako mieszkaniowego.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej uważa się za doręczony nawet w okresie ferii, co nie wpływa na bieg terminów przewidzianych w u.d.i.p. Rozpoczęcie biegu terminu na udzielenie informacji nie ulega zawieszeniu w związku z okresami feryjnymi w szkołach publicznych.

Przychód z usług sklasyfikowanych pod PKWiU 74.90.12.0 w działalności gospodarczej wnioskodawcy podlega opodatkowaniu w formie zryczałtowanej, według stawki 8,5%, o ile nie występują wyłączenia z art. 8 ustawy oraz usługi te nie mają charakteru doradczego lub pośrednictwa handlu hurtowego.

Sprzedaż produktów personalizowanych poprzez grawerowanie na nich stanowi działalność wytwórczą podlegającą 5,5% stawce ryczałtu, gdyż zmienia się cechy nabytych produktów, co wyklucza zastosowanie stawki handlowej 3%.

Sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym, następująca co najmniej dwa lata po jego pierwszym zasiedleniu, korzysta ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Opodatkowanie dostawy jest możliwe po dokonaniu rezygnacji ze zwolnienia poprzez zgodne oświadczenie sprzedawcy i nabywcy.

Zmiana warunków określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie wymaga wydania nowej decyzji środowiskowej, a postępowanie dotyczące takich zmian należy uznać za bezzasadne i podlegające umorzeniu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, za wydatki na cele mieszkaniowe uznaje się te, które pokryte są przychodem ze sprzedaży nieruchomości, jednak zwolnieniu podatkowemu podlegają środki wydatkowane jedynie po uzyskaniu dochodu z umowy przyrzeczonej, w tym kwoty odpowiadające zadatkowi i zaliczce.

Wnioskodawca, który spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w szczególności brak zamieszkania w Polsce przez określony okres przed powrotem, ma prawo do ulgi na powrót. Zwolnienie dotyczy przychodów do wysokości 85 528 zł przez cztery lata.

Sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości przez osobę fizyczną, bez aktywnych działań handlowych, nie podlega opodatkowaniu VAT, jako nieprowadząca działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Sprzedaż nieruchomości odziedziczonych przed upływem pięciu lat od ich nabycia przez spadkodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, o ile nie odbywa się w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Szwedzka spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, tym samym nie jest zobowiązana do wystawiania faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), jako że jej działalność w Polsce nie charakteryzuje się wystarczającą niezależnością, trwałością lub kontrolą zasobów lokalnych.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o warunkach technicznych nie stanowi przepisu odrębnego w rozumieniu art. 396 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego, przez co nie może być stosowany przy wydawaniu pozwoleń wodnoprawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie przyjął, że wniosek z 16 lutego 2024 r. jako jedyny zainicjował postępowanie, a wcześniejsze interwencje nie były równoznaczne ze skutecznym wszczęciem postępowania. Bezczynność organu nie miała rażącego charakteru, wyłączając m.in. możliwość przyznania skarżącemu sumy pieniężnej.