Pracownik, z którym zakład pracy rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia wskutek choroby trwającej dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego (art. 53 § 1 lit. b k.p.) i który podjął pracę w tym samym zakładzie po przerwie w zatrudnienia trwającej przez jeden rok, w czasie którego pobierał rentę chorobową, uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem roku pracy. powodu jego długotrwałej choroby z upływem okresu pobierania zasiłku chorobowego i z tego powodu pracownik nie pozostawał w stosunku pracy społecznych: Czy w przypadku przerwy w zatrudnieniu trwającej do jednego roku z powodu korzystania z renty chorobowej w celu przywrócenia powodu choroby a więc z przyczyn od niego niezależnych ma przeszkodę w wykonywaniu pracy, ujemne zaś skutki w postaci uzyskania prawa

W świetle § 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 maja 1976 r. w sprawie zakwaterowania przejściowego sił zbrojnych (Dz. U. Nr 21, poz. 133) rozstrzygnięcie przez organ administracji państwowej sporu o odszkodowanie stanowi konieczną przesłankę dopuszczalności drogi sądowej. Wniesiony zaś w tych warunkach pozew ulega odrzuceniu z powodu braku drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.). powodu braku przepisów szczególnych należy uznać, iż powództwo opiera się na zasadach ogólnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 388 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).

W związku przyczynowym w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. z wypadkiem komunikacyjnym, któremu uległ właściciel gospodarstwa rolnego, a wskutek którego nie może on osobiście uprawiać ziemi i prowadzić hodowli, pozostaje szkoda tego właściciela równa wartości (cenie) pracy, którą właściciel świadczyłby w swoim gospodarstwie rolnym, gdyby nie uległ wypadkowi, pomniejszona o dochody, które może on uzyskiwać Rozpoznając rewizję powoda od wspomnianego wyroku, Sąd Wojewódzki przedstawił do rozstrzygnięcia wyżej powołane pytanie prawne. określenie szkody następuje bez względu na to, czy po wypadku właściciel nadal prowadzi gospodarstwo rolne przy pomocy członków rodziny albo siły Sąd Rejonowy uznał, że za okres: 1.I30.IX.1975 r. szkoda powoda równa się wartości pracy, jaką powód świadczyłby w swoim gospodarstwie

Skarb Państwa nie może opierać rewizji na tym, że zasądzone roszczenie wiąże się z działalnością innej jeszcze państwowej jednostki organizacyjnej (statio fisci) oprócz wymienionej w sentencji zaskarżonego wyroku. Udział obu szpitali wiąże się z właściwą reprezentacją Skarbu Państwa, a nie z kwestią, kto jest stroną procesową. Sąd Wojewódzki uwzględnił powództwo, stwierdzając, że dochodzone roszczenie wiąże się tylko z działalnością jednej z wymienionych państwowych Z powyższych przyczyn orzeczono jak, w sentencji (art. 387 k.p.c.).

V § 1 przep. wprow. k.p.), którego mocy obowiązującej nie uchylił ani kodeks pracy, ani wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 18 grudnia 1974 r. w sprawie obliczania wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy, odszkodowań, dodatków wyrównawczych oraz niektórych innych należności ze stosunku pracy (Dz. U. Nr 51, poz. 334, z późn. zm.). W związku z tym § 4 powołanego rozporządzenia, określający sposób obliczania wynagrodzenia pracownika za czas jego zwolnienia od pracy, nie dotyczy członków rad zakładowych zwolnionych od czynności zawodowych. wynagrodzenie powoda jako przewodniczącego rady zakładowej powinno być określone według zasad stosowanych przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop U. z 1947 r. Przewodniczący: Sędzia SN Z. Zaziemski. Sędziowie SN: S. Perestaj, Z. Świeboda (sprawozdawca).

Ustalenie braku związku przyczynowego inwalidztwa ze służbą wojskową nie wystarcza do oddalenia roszczenia o rentę inwalidy wojskowego; mimo braku takiego związku może wchodzić w rachubę uprawnienie do renty inwalidy wojskowego, którego inwalidztwo pozostaje bez związku ze służbą. Musi jednak, w każdym razie, istnieć czasowy związek między służbą wojskową a powstałym inwalidztwem. Dnia 4.III.1976 r. został zwolniony przedterminowo z odbywania zasadniczej służby wojskowej z powodu złego stanu zdrowia. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Tadeusza Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o wojskową rentę inwalidzką, na Komisja Lekarska w Lublinie w orzeczeniu z dnia 11.X.1977 r. ustaliły, iż występujące u Tadeusza Z. schorzenia nie pozostają w związku