Usługi faktoringu, jako kompleksowe usługi nabywania i zarządzania wierzytelnościami, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według zasad ogólnych, bez możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy VAT, dotyczącego usług finansowych.

Nieodpłatne przekazanie części majątku, w tym udziałów we współwłasności nieruchomości, na rzecz fundacji rodzinnej, nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, i jako takie nie jest wyłączone z opodatkowania zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

Zespół składników materialnych i niematerialnych związany z działalnością produkcyjną w zakresie cateringu wyodrębniony z jednoosobowej działalności gospodarczej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Planowany aport tych składników do spółki z o.o. nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Sprzedaż udziału w nieruchomości niezabudowanej przez osobę fizyczną, stanowiąca zarząd majątkiem prywatnym, nie stanowi działalności gospodarczej, a tym samym nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy realizacji zadania publicznego, jeżeli nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Sprzedaż nieruchomości o charakterze rolnym, nawet z zabudowaniami nie mającymi dominującego znaczenia gospodarczego, korzysta z zwolnienia VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż budynki zostały zasiedlone ponad dwa lata przed dostawą.

Zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika stanowi zbycie przedsiębiorstwa zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, co skutkuje wyłączeniem tej czynności z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zbycie to nie spełnia przesłanek uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że planowana eksploatacja kopalin narusza przeznaczenie nieruchomości wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzasadniając tym samym odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.