Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych dotyczących sieci wodociągowej i kanalizacyjnej wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, pod warunkiem możliwości rozgraniczenia ich od kosztów hydrantów służących działalności nieopodatkowanej.

Sprzedaż działki wykorzystywanej pod infrastrukturę telekomunikacyjną, będąca wyłączona z majątku osobistego Wnioskodawcy przez jej najem, kwalifikuje się jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT, bez możliwości zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy o VAT.

Faktura dokumentująca wydatki związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej przez właścicieli lokali członków wspólnoty mieszkaniowej, która nie działa w charakterze podatnika VAT, nie jest ujmowana w ewidencji VAT spółki; natomiast faktura dotycząca wydatków na lokal użytkowy ujmowana jest tylko, gdy przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego po uzyskaniu przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe, tym samym nie uprawnia do zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochody z programów komputerowych opracowanych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, zdefiniowane jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podlegają opodatkowaniu stawką 5% CIT zgodnie z art. 24d ust. 1, przy warunku ich ochrony prawnej i uwzględnienia w cenach sprzedaży produktów lub usług.

Świadczenie X, otrzymywane z australijskiego systemu zabezpieczenia społecznego przez polskiego rezydenta podatkowego, należy opodatkować w Polsce na zasadach ogólnych jako dochód z innych źródeł, gdyż nie spełnia definicji renty w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Australią.

Odpłatny wynajem lokalu użytkowego stanowiącego część majątku wspólnego małżonków, dokonywany przez jednego z małżonków jako czynnego podatnika, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie przez małżonka dokonującego najmu.

Sprzedaż nieruchomości nabytej przez małżonków do majątku wspólnego podlega opodatkowaniu, jeśli zbycie nastąpi przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Dział spadku nie zmienia pierwotnej daty nabycia dla celów podatkowych.

Realizacja przez samorząd województwa infrastruktury drogowej i technologicznej, ogólnodostępnej i nieodpłatnej oraz płatnej zgodnie z przepisami publicznymi, nie stanowi działalności gospodarczej, wykluczając samorząd z kategorii podatników VAT i odmawiając mu prawa do odliczenia VAT od ponoszonych wydatków zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, takie jak budowa domu i podstawowe instalacje, mogą zostać uznane za podstawę ulgi podatkowej z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Natomiast wydatki związane z obiektami pomocniczymi i infrastrukturą nie są objęte ulgą.

Nadwyżka zaliczek na media wniesionych ponad poniesione koszty przez mieszkańców spółdzielni mieszkaniowej stanowi przychód podatkowy w momencie ich faktycznego otrzymania. Nie jest zasadne wyłączanie tych nadwyżek z przychodów podatkowych w oparciu o charakter rozliczeniowy wpłat.

Wydatki poniesione przez przedsiębiorcę na studia podyplomowe, zwiększające kwalifikacje związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają ustawowe warunki wykazania związku z przychodami oraz zostały odpowiednio udokumentowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje ustanie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. za zasadne, podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu oraz zobowiązanie do rozpoznania wniosku o pobyt czasowy bez dalszych przesunięć terminów.

Przepisy o przedłużeniu zawieszenia terminów administracyjnych na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są niezgodne z konstytucyjnym prawem do sądu (art. 45 Konstytucji RP), jeżeli zastosowane po zakończeniu rzeczywistej potrzeby, jaką była sytuacja masowego napływu cudzoziemców.

W sprawach imigracyjnych, gdy zainteresowany złożył wniosek po 30 czerwca 2024 r., nie stosuje się art. 100d ustawy o pomocy Ukraińcom, a bezczynność organu należy oceniać zgodnie z art. 112a ustawy o cudzoziemcach. Bezczynność, nawet bez rażącego naruszenia prawa, obliguje organ do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r., a więc organ administracji działał w stanie bezczynności, nie mającej charakteru rażącego naruszenia prawa. Skarga kasacyjna oddalona.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. z naruszeniem zasady proporcjonalności uzasadnia zastosowanie rozproszonej kontroli konstytucyjności i odmowę stosowania tego przepisu, co potwierdza bezczynność organu wobec wniosków o pobyt czasowy.