Usługi badania i oceny minerałów sklasyfikowane jako PKWiU 71.12.33.0, ze względu na ich techniczny charakter, nie podlegają oznaczeniu kodem GTU_12 w ewidencji podatkowej JPK_V7M.

Sprzedający przy sprzedaży nieruchomości nie działa jako podatnik VAT, gdyż czynności podejmowane przez niego wpisują się w ramy zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a aktywność nie wykracza poza sferę działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu inwestycji realizowanych w ramach projektów nieposiadających związku z działalnością opodatkowaną, co uniemożliwia wykorzystywanie towarów i usług do czynności opodatkowanych.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

Sprzedaż działki przez osobę fizyczną, będącą częścią jej majątku osobistego, która nie podejmuje działań profesjonalnych wskazujących na zorganizowany obrót nieruchomościami, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Czynność udzielania pożyczki przez podmiot gospodarczy, działająca w charakterze podatnika VAT, podlega opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie usług, jednakże korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Wydatki na czesne za studia, które mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ich poniesienie służy racjonalizacji, zabezpieczeniu lub zwiększeniu źródła przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, którego centrum interesów znajduje się poza Polską, podlega w kraju ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody uzyskane na terytorium Polski.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.

Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej musi uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, w tym możliwości odstępstwa od przewidzianych prawem warunków, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozstrzygnięcie legalności decyzji administracyjnej podlega zasadzie oceny według stanu prawnego z dnia jej wydania, a kwestia niezakończenia sprawy nie odnosi się do postępowania sądowego, lecz administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. przez WIOŚ za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia było prawidłowe. Nie doszło do naruszenia przepisów ani w procedurze administracyjnej, ani przed sądem.

Art. 53 ust. 4a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie ma zastosowania retroaktywnego do dokumentów DPR wydanych przed 1.01.2018 r. Decyzje unieważniające takie dokumenty na podstawie nowego przepisu są nieważne.