Orzeczenia
Jeżeli w wyniku zawarcia umowy dzierżawy nastąpiło przejęcie zakładu pracy przez dzierżawcę, to rozwiązanie tej umowy prowadzi do ponownego przejęcia zakładu pracy przez wydzierżawiającego (art. 231 § 2 k.p.). Ryszard M. był pracodawcą do 16 marca 1993 r., tj. do zakończenia urlopu wypoczynkowego, po którym powód nie mógł powrócić do zakładu Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu rozpoznając rewizję powoda od omówionego wyroku przedstawił Sądowi Najwyższemu o pracę, nagrody jubileuszowej za czterdziestoletni okres pracy, a w przypadku rozwiązania umowy o pracę, odprawy i ekwiwalentu za urlop
Odmowa wypłaty odbiorcom końcowym bonifikat z tytułu przerw w dostawach energii narusza warunek taryfy, zgodnie z którym sprzedawca energii odpowiada za niedotrzymanie przez operatora standardów jakościowych obsługi odbiorców określonych w rozporządzeniu systemowym (art. 56 ust. 1 pkt 6 Prawa energetycznego). Decyzje odmawiające udzielenia bonifikat powód umotywował wystąpieniem siły wyższej. udzielania bonifikat, które mogły wywołać u powoda błędne przekonanie, iż w sytuacji wystąpienia siły wyższej ich wypłata nie jest uzasadniona wyższej, na którą powoływał się powód, może mieć wpływ jedynie na jego odpowiedzialność odszkodowawczą względem odbiorców.
Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) polega na przedstawieniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżność w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nie spełnia nieterminową zapłatą ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz kwotę 351,90 zł tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach ustawowe od określonej w wyroku kwoty, Sąd uznał, że pozwana Spółka ponosiła odpowiedzialność za opóźnienie w wypłacie ekwiwalentu za urlop Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 24 marca 2005 r. [...]
MHZ Nr 12/64) przewiduje, że dyrektora do spraw ekonomicznych powołuje Minister Handlu Zagranicznego, jednakże zarządzenie to nie uzależnia skuteczności rozwiązania umowy o pracę od uprzedniego odwołania z takiego stanowiska ani też nie reguluje sposobu rozwiązania umowy o pracę. W okresie tego wypowiedzenia powód miał wykorzystać urlopy zaległe i urlop bieżący. Poza tym powód twierdził, że strona pozwana naruszyła przepisy bhp, gdyż nie udzieliła mu urlopu w latach 1964 i 1965, nie zgodziła się Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Zbigniewa S. przeciwko Państwowemu Przedsiębiorstwu M." w W. o dopuszczenie do pracy i
Oświadczenie zakładu pracy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, złożone po upływie miesiąca od dnia uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy (art. 2 ust. 2 dekretu z 18.1. 1956 r.), nie wywołuje zamierzonego skutku prawnego, tj. nie powoduje rozwiązania umowy. urlop, natomiast dalej idące żądania na uwzględnienie nie -zasługują. pozwanego 8 088 zł, w tym 6 066 zł tytułem wynagrodzenia za okres trzech miesięcy i 2 022 zł tytułem ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, dokonane po upływie terminu z art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 18.I.1956 r
z powodu sprawowania nad nią opieki”. Z kolei od dnia 23 listopada do dnia 5 grudnia 2019 r. ubezpieczona była niezdolna do pracy z powodu sprawowania opieki nad chorą córką Pomimo pozostawienia w art. 3983 § 1 k.p.c. możliwości zaskarżenia orzeczenia z powodu naruszenia prawa materialnego przez błędną jego
Nr 40, poz. 267 ze zm.), nie jest okresem równorzędnym z okresem zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 2 pkt 11tejże ustawy. Okres opieki nad dzieckiem w wieku do lat 4, które urodziło sięw czasieprzerwy w pracy spowodowanej koniecznością osobistej opieki nad innym dzieckiem, na które przysługiwał pielęgnacyjny zasiłek rodzinny, stanowiący okres zaliczalny w myśl art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Decyzją z dnia 31 grudnia 1985 r. pozwany organ rentowy odmówił przyznania renty inwalidzkiej z tego powodu, że wnioskodawczyni nie spełnia Sytuacja zmieniła się z dniem 1 stycznia 1983 r. w związku z wejściem w życieustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o z.e.p. W takiej sytuacji znalazła się w niniejszej sprawie wnioskodawczyni, która po urodzeniu pierwszego dziecka zwolniła się z pracy z dniem
Stosunek pracy został z nim rozwiązany za wypowiedzeniem z powodu odwołania go ze stanowiska. Stosunek pracy został z nim rozwiązany z dniem 31 października 1997 r. za wypowiedzeniem z powodu odwołania go ze stanowiska. urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U.
Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, które dotyczą roszczenia restytucyjnego, są wyłącznie przepisami o charakterze proceduralnym i ustanawiają tylko uproszczony tryb dochodzenia tego roszczenia, a jego podstawę materialnoprawną stanowią przepisy Kodeksu cywilnego o bezpodstawnym wzbogaceniu (nienależnym świadczeniu). Zatem wniosek restytucyjny jest równoważny powództwu o zwrot nienależnego świadczenia wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop. Dlatego powództwo powoda co do tej kwoty winno być oddalone. wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop.), fakt ten nie ma wpływu na
W1989 r. powódka powróciła do pracy po pięcioletnim urlopie wychowawczym, a w 1990 r. udzielono jej kolejnego urlopu wychowawczego do Została ona odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 1997 r. z powodu niezachowania terminu do złożenia wniosku o doręczenie Powódka zwróciła się do pozwąnej w lipcu 1994 r. o wznowienie zatrudnienia w związku z kończącym się urlopem wychowawczym.
Żądanie przez członka spółdzielni zwrotu wpłat z tytułu udziału nie stanowi samo przez się rezygnacji z członkostwa spółdzielni, jeżeli jednocześnie członek odwołuje się od uchwały wykluczającej go ze spółdzielni, uważając tym samym, że jego stosunek członkostwa jeszcze nie ustał. 200 zł z tytułu ekwiwalentu za nic wykorzystany urlop wypoczynkowy w rozmiarze 12 dni w 1962 r. oraz 180 zł za nie wykorzystane bilety nadto żądał zasądzenia kwoty 3 500 zł tytułem zwrotu utraconych zarobków przez 6 miesięcy i ekwiwalentu za nie wykorzystany w roku 1962 urlop W związku z tym stało się aktualne zagadnienie zachowania terminu miesięcznego z art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. o ograniczeniu
Uzależnienie powództwa o ustalenie od interesu prawnego należy pojmować elastycznie, z uwzględnieniem celowościowej wykładni pojęcia interesu prawnego, konkretnych okoliczności danej sprawy i tego czy w drodze powództwa o świadczenie strona może uzyskać pełną ochronę swoich praw. Pojęcie interesu prawnego - w obecnie obowiązującym porządku prawnym - powinno być interpretowane z uwzględnieniem szeroko pojmowanego dostępu do sądu w celu zapewnienia ochrony prawnej. Wyrok wydany na podstawie art. 189 k.p.c. usuwa bowiem niepewność stanu prawnego zachodzącą w stosunkach między legitymowanym interesem prawnym powodem a wyznaczonym tym interesem pozwanym. Oznaczało to w praktyce, że urlop, który wykorzystali, musieli odpracować, kiedy inny kolega-agent był na urlopie. Również kwestia urlopów nie była uregulowana w sposób charakterystyczny dla stosunku pracy, gdyż urlop wypoczynkowy musiał zostać odpracowany Mogli korzystać z urlopów według wcześniej ustalonego grafiku.
Naruszenie dobra osobistego - innego aniżeli wymienione w przepisach art. 445 § 1 w zw. z art. 444 k.c. oraz w art. 445 § 2 k.c. - nie uzasadnia przyznania osobie poszkodowanej zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Bezpodstawne jest także zasądzenie przez Sąd Wojewódzki na rzecz powoda odszkodowania z tytułu nieotrzymania przezeń urlop Ponieważ bezsporne jest, że powód nie otrzymał urlopu wypoczynkowego za lata 1971/72, należy mu się z tego tytułu odszkodowanie w kwocie Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Edwarda M. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Ogólnego w P. o sprostowanie opinii
Osoba zobowiązana według przepisów o czynach niedozwolonych do naprawienia szkody, poniesionej przez małoletnie dziecko, nie może na podstawie art. 362 k.c. żądać zmniejszenia swego obowiązku odszkodowawczego wobec tego dziecka na tej podstawie, że szkoda pozostaje w związku przyczynowym również z zawinieniem rodziców poszkodowanego, wyrażającym się w braku należytego nadzoru. Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego o istnieniu podstaw do zmniejszenia na podstawie art. 362 k.c. obowiązku naprawienia szkody z powodu Z ustaleń Sądu Wojewódzkiego wynika, że po zakończeniu budowy nie zlikwidowano urządzenia, gdyż stanowiło ono integralną całość z linią Ponadto nie zostały krytycznie ocenione wydatki i straty związane z chorobą powoda.
Pracodawca w związku z tym jest obowiązany zaznajamiać pracowników z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczącymi wykonywanych przez nich prac, jak również wydawać szczegółowe instrukcje i wskazówki dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Powinnością pracodawcy jest zatem nie tylko zapoznanie pracownika z ogólnymi przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, ale także wskazanie na konkretne zagrożenia występujące na stanowisku pracy, na którym pracownik będzie wykonywał swoje obowiązki. 2. Użyte w art. 435 § 1 k.c. sformułowanie "wyłącznie z winy poszkodowanego" odnosi się do przyczyny, a nie do winy. przesłanek egzoneracyjnych: siły wyższej, winy poszkodowanego, stanowiącej wyłączną przyczynę powstania szkody, oraz winy osoby trzeciej wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. powodu zespołu piramidowego prawostronnego pod postacią porażenia połowiczego ze spastycznie wzmożonym napięciem mięśniowym, będącego
postępowanie w zakresie roszczeń z tytułu wynagrodzenia za pracę w porze nocnej i za dyżury oraz z tytułu ekwiwalentu za urlop; 5. oddalił Na rozprawie 7 czerwca 2019 r. powód cofnął roszczenie w zakresie ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. tytułem wynagrodzenia za pracę w niedziele i święta, - 100 zł tytułem wynagrodzenia za czas dyżurów, - 100 zł tytułem ekwiwalentu za urlop
Biuletyn SN Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych nr 5/2019 Prawomocny wyrok sądu pracy zasądzający od pracodawcy na rzecz pracownika odszkodowanie za niezgodne z przepisami prawa pracy rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem (art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 471 k.p.), wyklucza uznanie, że wypowiedzenie nastąpiło z przyczyn zawinionych przez pracownika. Nieudowodnienie w procesie przed sądem pracy naruszenia przez pracownika obowiązków w postaci dokonania kradzieży paliwa i właściwego zastosowania przez pracodawcę art. 52 § 1 k.p., uniemożliwiają ponowną ocenę takich zarzutów w sprawie o odszkodowanie z tytułu gwarancji zatrudnienia. przychód, toteż nie wykazał szkody wymagającej kompensacji we wskazanej wysokości; - okoliczności, z powodu których doszło do ustania Nie wiążą sądu w postępowaniu cywilnym wyroki karne umarzające postępowanie z powodu okoliczności wyłączających dopuszczalność postępowania powodu których doszło do ustania stosunku pracy łączącego powoda i pozwanego wynikających ze sprawy karnej i sprawy pracowniczej, a także
W sprawie o zwrot pomocy finansowej przyznanej w formie zaliczkowej (zwrotnej) na podstawie art. 28 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (jedn. tekst: Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 ze zm.) przed wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie zasad przyznawania i wysokości pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez osoby uprawnione do osobnej kwatery stałej (Dz. U. Nr 16, poz. 53) - droga sądowa jest dopuszczalna. U. z 1992 r. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 z późn. zm.) przed wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie zasad przyznawania
Uwzględnienie przez sąd w ocenie materiału dowodowego powszechnych i obiektywnych zasad doświadczenia życiowego nie usprawiedliwia zarzutu przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów na tej tylko podstawie, że indywidualne i subiektywne doświadczenia strony są od tych zasad odmienne. powodu nieprawidłowego przebiegu ciąży. Sąd nie dał wiary zeznaniom wnoszącej apelację, że w dzień po zakończeniu zwolnienia lekarskiego z powodu powikłań ciążowych podjęła ona Kasacja jest w całości polemiką z ustaleniami Sądu, wynikającą z odmiennej oceny dowodów.
Przepisy o dopuszczalności jednostronnego potrącenia należności jednorodnych mają charakter przepisów względnie obowiązujących. Jeżeli zainteresowani ustalili inny sposób umorzenia należności albo inny sposób potrącenia, niż to przewiduje ustawa, to zastosowanie przepisów o potrąceniu nie wchodzi w rachubę. Jednakże w Sądzie Najwyższym powód cofnął rewizję co do pozwanego. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Wilhelma M. przeciwko Charlotcie R. i Ditterowi R. o 200 000 zł, na skutek rewizji powoda i pozwanej Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Co do rewizji powoda: Skarżący niesłusznie twierdzi, że dochód z tartaku należało zgodnie z opinią
Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 § 1 KC) należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym. Sprecyzował, że żądana kwota w połowie stanowić ma odszkodowanie z powodu utraty zdolności do pracy zarobkowej, zwiększenia potrzeb i użyciem „sił przyrody”, natomiast istotny pozostaje fakt, że siły te mają podstawowe znaczenie dla wprawienia w ruch przedsiębiorstwa powodu niesporządzenia protokołu powypadkowego w terminie, natomiast pozostałe 40 000 zł to zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.
Zastrzeżenie w nieformalnej umowie kupna-sprzedaży nieruchomości obowiązku zwrotu - w wypadku zażądania przez zbywcę zwrotu nieruchomości - ceny zwaloryzowanej, polegającej na przeliczeniu wartości tej nieruchomości według ustalone, ilości zboża, narusza zasadę nominalizmu świadczeń pieniężnych (art. 358 § 2 k.c.). zwrotu przez powoda wyższej kwoty niż rzeczywiście zapłacona cena 113000 zł. Sąd Rejonowy w Zambrowie nakazał pozwanemu wydać na rzecz powoda sporny nieruchomość za równoczesną zapłatą przez powoda pozwanemu kwoty Jak to już wyjaśnił Sad Najwyższy, m. in. w uchwale z dnia 8 lipca 1983 r.