Organ odwoławczy prawidłowo ocenił pracę egzaminacyjną zgodnie z kryteriami przewidzianymi ustawą, pomimo zróżnicowanych ocen egzaminatorów, a nierówne traktowanie zdających nie zostało procesowo wykazane.

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia, gdyż organ administracji nie dopełnił obowiązków związanych z prawidłowym doręczeniem decyzji administracyjnej, co skutkuje nieskutecznością fikcji doręczenia i uniemożliwia uznanie uchybienia terminu na wniesienie odwołania za zawinione przez stronę.

Ustalono, że działania Burmistrza Miasta Kwidzyna w zakresie ustalenia wysokości i wypłaty dotacji oświatowej były bezskuteczne, wskutek przekroczenia limitu zmniejszenia części dotacji wobec normy art. 43 ust. 5 u.f.z.o. Dotacja nie mogła zostać pomniejszona o więcej niż 25% średniej wcześniejszych części.

Sąd stwierdził, że odmowa udzielenia informacji o wynagrodzeniu Prezesa Zarządu z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy jest nieuzasadniona, gdyż nie spełniono przesłanek ochrony tajemnicy przedsiębiorcy, a jawność takich informacji wynika z zasad transparentności działania organów gospodarujących środkami publicznymi.

Brak związku choroby funkcjonariusza z warunkami służby, ustalony przez komisję lekarską, wyklucza prawo do pełnego uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego. Organy administracji i sąd związane są ostatecznym orzeczeniem komisji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że współczesna ocena zgodności celu wywłaszczenia z realnymi działaniami, powinna uwzględniać kontekst czasowy, urbanistyczny oraz funkcjonalny okresu wywłaszczenia. Realizacja ogólnego celu budowy osiedla może odbywać się poprzez szeroki wachlarz inwestycji wspierających.

Wojewoda Mazowiecki nie jest zobowiązany do przekazania dotacji celowej na usunięcie odpadów niebezpiecznych, gdy zadania te winny być finansowane z innych źródeł wskazanych w ustawie Prawo ochrony środowiska. Skarga Gminy W. na bezczynność Wojewody jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, że ustalenie przez SKO daty dowiedzenia się o decyzji było niewystarczająco udokumentowane, co przełożyło się na nieprawidłowe wnioski dotyczące terminu wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Kara dyscyplinarna zawieszenia uprawnień zawodowych dla rzeczoznawcy majątkowego była adekwatna do ciężkości naruszeń związanych z operatami szacunkowymi, pomimo skargi kasacyjnej podważającej wcześniejsze ustalenia, które zostały prawomocnie określone przez sądy administracyjne.