Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.

Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.

Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.

NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.

Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.