Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia, co uzasadnia odmowę świadczenia pielęgnacyjnego.

W przypadku upływu trzydziestu lat od doręczenia decyzji administracyjnej, postępowanie w sprawie jej nieważności ulega umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można przyjąć każdorazowo jako przychodu podatkowego nieodpłatnej służebności przesyłu lub gruntowej, gdyż świadczenie to z natury może być czynnością nieodpłatną.

Prezydium skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie przewlekłości postępowania Ministra została oddalona, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ oraz zasadność wymierzenia grzywny.

Przewlekłość postępowania administracyjnego można stwierdzić, gdy działania organu są pozorne, opieszale lub nieefektywne, co uzasadnia wymierzenie grzywny jako sankcji za celowe unikanie rozstrzygnięcia sprawy.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wobec braku uzasadnionych przeszkód, stanowiło naruszenie prawa o charakterze rażącym. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił wymierzenie grzywny jako środek dyscyplinujący i prewencyjny.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.