Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe stanowisko WSA w Gliwicach, stwierdzając, iż odpowiednie przesłanki prawne nie uzasadniały dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, a zatem zobowiązanie Wojewody do zakończenia postępowania w określonym terminie było zasadne.

NSA orzekł, że przedłużenie przepisów art. 100d ustawy o pomocy, po 30 czerwca 2024 r., było niezgodne z konstytucyjną zasadą prawa do sprawiedliwego sądu, podtrzymując rozstrzygnięcie WSA nakazujące Wojewodzie rozpatrzenie wniosku o pobyt czasowy bez opóźnień.

Oddala się zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając brak uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej dotyczącej zwrotu unijnych środków dofinansowania.