Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego z powodu nieusunięcia braków formalnych w terminie nie jest bezczynnością organu, a brak ten uniemożliwia wszczęcie postępowania administracyjnego (art. 64 § 2 k.p.a.).

Zmiana decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest możliwa wyłącznie z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania zmiany decyzji na wniosek strony nie narusza zasady równości konstytucyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, uznając, że niewykonanie wyroku WSA, mające miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jest podstawą wymierzenia grzywny na rzecz skarżącego J. M.

Brak uzupełnienia braków formalnych wniosku o pozwolenie wodnoprawne w terminie skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania, a decyzja o zawieszeniu postępowania leży w uznaniu organu i nie może służyć do przedłużania procedury.

Organ administracyjny jest uprawniony do pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym czasie. Odmowa zawieszenia postępowania na wniosek strony jest uzależniona od oceny organu, która musi uwzględniać interes społeczny.

Ewentualne pozostawienie sprawy bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych wniosków wodnoprawnych jest uzasadnione prawem, a decyzja o zawieszeniu postępowania ma charakter uznaniowy, co wyklucza obligatoryjność jego zastosowania.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez spółkę Skarbu Państwa jest uzasadniona, gdy informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która ma wartość gospodarczą i zostały podjęte niezbędne działania w celu jej ochrony przed ujawnieniem.

Przesłanką do pozostawienia wniosku bez rozpoznania jest nieusunięcie braków formalnych w terminie, a decyzja o odmowie zawieszenia postępowania leży w gestii uznaniowej organu administracyjnego, zgodnie z art. 64 § 2 i art. 98 § 1 k.p.a.