Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.

Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając prawidłowość decyzji organów podatkowych oraz zasadność wszczęcia postępowania karno-skarbowego w związku z wystawianiem pustych faktur przez skarżącą spółę.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.

NSA stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeśli sąd niższej instancji właściwie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i nie naruszył przepisów proceduralnych, co umożliwiało kontynuację weryfikacji podatkowej i utrzymanie postanowienia administracyjnego.

Stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych winny być różnicowane według celu poboru. Pobór wód do zadań gminnych zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia objęty jest preferencyjną stawką, która nie obejmuje poboru wody do celów komercyjnych.

Przeprowadzenie wywiadu środowiskowego wyłącznie z osobą wymagającą opieki, bez udziału opiekuna, nie spełnia wymogów proceduralnych pełnej oceny zakresu opieki, co może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnych oraz wyroku sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, a jego realizacja jest zgodna z zasadami ochrony zdrowia publicznego i nie stanowi naruszenia praw konstytucyjnych.

Produkt "Wafelek z kremem herbatnikowym i masą karmelową, oblany czekoladą", jak klasyfikowany do działu 18 Nomenklatury Scalonej, podlega 23% stawce VAT, gdyż jego zasadniczy charakter determinuje czekolada. Klasyfikacja oparta na regule 3b ORINS dla złożonych produktów jest prawidłowa.

Sąd administracyjny stwierdził, że dostarczanie wody innym podmiotom przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie kwalifikuje się wyłącznie jako zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę, co uzasadnia stosowanie różnych stawek opłat w oparciu o cele poboru.

W przypadku braku wykazania czynności opodatkowanych przez podatnika, zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym następuje w terminie 180 dni, zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, a nie w terminie 25 dni przewidzianym w art. 87 ust. 6a, którego zastosowanie wymaga wystąpienia dodatniej różnicy podatku.

Nałożenie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji jest uzasadnione, niezależnie od uniewinnienia w postępowaniu karnym. Odpowiedzialność administracyjna wynika z obiektywnego naruszenia przepisów ustawy o grach hazardowych.

Zróżnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód może być uzasadnione różnymi celami, na które woda jest wykorzystywana. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do celów innych niż zbiorowe zaopatrzenie ludności podlega wyższym stawkom opłat.

Oddalenie skargi kasacyjnej M.T. w zakresie stwierdzenia, iż bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Bezczynność nie była celowa ani intencjonalna, a niewłaściwe załatwienie administracyjne nie oznaczało oczywistego naruszenia prawa.

Działki, będące w fakticznym władaniu PKP w dniu 27 maja 1990 r., nie podlegają automatycznej komunalizacji, jeżeli ich faktyczne użycie służyło wykonywaniu zadań publicznych określonych w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.