Dopuszczalne ograniczenia zabudowy zagrodowej w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego muszą mieć odpowiednie uzasadnienie w ochronie interesu publicznego, a jednocześnie pozostawać w zgodzie z ustaleniami studium; w przeciwnym razie mogą stanowić naruszenie zasady proporcjonalności praw własności.

Dopuszczalne jest stosowanie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód, zależnie od celu wykorzystania — woda do spożycia przez ludzi i do celów gospodarczych. Prawodawca przewidział różne stawki w zależności od szczegółowego przeznaczenia poboru wody.

W sprawie ograniczenia preferencyjnych stawek opłat za pobór wód, do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności; realizacja zadań własnych gminy nie obejmuje hurtowej sprzedaży wody. NSA potwierdził rozdzielenie stawek w zależności od celu użytkowania.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest wykazanie związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki. Obowiązki alimentacyjne rodzeństwa nie mogą stanowić samoistnej podstawy do odmowy przyznania świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec uznania, że WSA prawidłowo stwierdził naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez organy niższych instancji, co skutkowało uchyleniem decyzji środowiskowej dla inwestycji biogazowni.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na jej wadliwe sporządzenie i brak wykazania rzeczywistego wpływu podnoszonych naruszeń proceduralnych na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia dotyczące samowolnej nadbudowy są prawidłowe.

Informacje o nagrodach i premiach przyznanych pracownikom, którzy nie pełnią funkcji publicznych, nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu i podlegają ochronie życia prywatnego stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedsiębiorstwo wodociągowe ma obowiązek stosować zróżnicowane stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych, wynikające z odmiennych celów poboru, zgodnie z zasadą 'zanieczyszczający płaci'. Preferencyjna stawka opłat dotyczy tylko zbiorowego zaopatrzenia ludności.

Dla przewoźnika realizującego międzynarodowy przewóz towarów pozostaje bezwzględnym obowiązkiem dokonanie zgłoszenia do systemu SENT przed rozpoczęciem transportu, a zaniedbania w tej kwestii uzasadniają nałożenie kar pieniężnych, przy czym odstąpienie od nałożenia kary może nastąpić jedynie w przypadkach o szczególnej wadze, zgodnie z artykułem 22 ust. 3 ustawy SENT.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Odpowiedzialność solidarną za zaległości spółki w zakresie wpłat na PFRON można przenieść na prezesa zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie wykazujące bezskuteczność egzekucji oraz brak zgłoszenia upadłości w terminie uprawnia do takich ustaleń.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy podatkowe, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości uchwały o nałożeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów i uznał prawidłowość postępowania organów podatkowych, które ustanowiły wymiar podatku od nieruchomości zgodnie z uregulowaniami Ordynacji podatkowej oraz stosownymi przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie oznacza dowolności organu. Organ może rozważać udzielenie lub odmowę ulgi dopiero po ustaleniu, że w sprawie występuje ważny interes podatnika albo interes publiczny.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.