Decyzja organów administracji publicznej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego M.P. na dofinansowanie zakupu leków była prawidłowa. Posiadanie przez skarżącą gospodarstwa rolnego uprawnia do przyjęcia dochodu, co wykluczało przyznanie jej dodatkowego świadczenia. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Zaskarżone decyzje w zakresie odmowy przyznania zasiłku okresowego były prawidłowe, albowiem skarżąca, jako posiadaczka samoistna gruntów rolnych, uzyskuje dochód przewyższający kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej według art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Przyznanie zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej wymaga zaistnienia szczególnie uzasadnionego przypadku, co nie obejmuje zwykłych trudności finansowych wynikających z niespłacenia zaległości czynszowych, nawet przy uwzględnieniu ciężkiej sytuacji życiowej skarżącego.

Do dochodu ustalanego na potrzeby przyznania zasiłku stałego nie wlicza się kwot zajęć komorniczych dotyczących zaległych alimentów na fundusz; odliczane są jedynie bieżące alimenty zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Zasiłek stały nie przysługuje dłużnikom alimentacyjnym, których dochód netto, pomniejszony wyłącznie o alimenty bieżące, przekracza kryterium dochodowe. Alimenty zaległe, egzekwowane na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie pomniejszają dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 u.p.s.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym ma być ustalane według "urzędowych" stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, bez różnicowania w oparciu o sposób ustanowienia pełnomocnika.

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego jest zasadna. Przewlekanie odwołania narusza zasadę dwuinstancyjności podatkowego postępowania administracyjnego. NSA potwierdza obowiązek organu do efektywnego i terminowego działania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w przypadku wywłaszczonych nieruchomości, przejętych częściowo na cele budowy osiedla, zmodyfikowane wykorzystanie na sieci techniczne oraz wjazdy i miejsca postojowe, o ile pozostaje zgodne z ogólnym celem budowy osiedla, nie stanowi podstawy do uznania nieruchomości za zbędną dla pierwotnego celu wywłaszczenia.

Wobec braku przesłanek nadzwyczajnych, których wystąpienie uzasadniałoby przyznanie zasiłku celowego, sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, podkreślając brak uchybień w zastosowanej interpretacji przepisów przez niższe organy oraz potwierdzenie kontroli przeprowadzonej przez sąd I instancji.

Renta Skarżącego nie mogła być pomniejszona o komornicze zajęcia z tytułu zaległych alimentów na rzecz funduszu alimentacyjnego, co skutkowało prawidłową odmową przyznania zasiłku stałego przez organy administracyjne.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup rajstop, przyjęta jako niezasadna; oddalenie uzasadnione prawidłowym wyliczeniem dochodu z gospodarstwa rolnego i brakiem szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego wsparcia, mimo przekroczenia kryterium dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego, potwierdzając, że przyznanie tego świadczenia jest uznaniowe i uzależnione od wykazania szczególnych okoliczności przekraczających kryterium dochodowe.

Przekroczenie kryterium dochodowego przez skarżącego wyklucza przyznanie zasiłku celowego, a brak szczególnych okoliczności uniemożliwia uzyskanie specjalnego świadczenia. Zarzuty kasacyjne uznano za niezasadne.

Specjalny zasiłek celowy na pokrycie kosztów leczenia ortodontycznego nie może być przyznany, gdy beneficjent przekracza kryterium dochodowe przez uwzględnienie fikcji prawnej dochodu z gospodarstwa rolnego, a organ nie dopatrzył się szczególnych okoliczności uzasadniających jego przyznanie.

Cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu jest uzasadnione, gdy zmianie uległy skład lub surowce zadeklarowane we wniosku o pozwolenie, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia, zwierząt lub środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny czynność tę potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.

W przypadku sporu dotyczącego uwłaszczenia państwowej osoby prawnej z dnia 5 grudnia 1990, wpis zarządu w księdze wieczystej nie potwierdza powstania prawa użytkowania wieczystego i może być badany przez organ administracji co do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.

Właściciele nieruchomości, którzy w ramach działalności gospodarczej wykazują nieruchomości w ewidencji środków trwałych i amortyzują je, są zobowiązani stosować stawki podatku od nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą, chyba że istnieje ostateczna decyzja o nakazie rozbiórki.

Wydanie decyzji administracyjnej bez uprzedniego wszczęcia postępowania administracyjnego oraz doręczenia zawiadomienia o jego wszczęciu właściwej stronie postępowania stanowi rażące naruszenie prawa zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej decyzji ostatecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz decyzję organu odwoławczego z powodu rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. rozpatrzenia odwołania po upływie ustawowego terminu, co skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji GITD.