Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była prawidłowa a ustalenia faktyczne nie mogły być skutecznie podważone w kasacji.

Decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w celach realizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z art. 124 Ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest zgodna z prawem przy spełnieniu ustawowych przesłanek, w szczególności przeprowadzenia rokowań z właścicielem.

Oznaczenie produktu nazwą "mleko modyfikowane" narusza przepisy prawa żywnościowego i wprowadza konsumenta w błąd, a zakaz jego wprowadzania do obrotu jest uzasadniony. Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję GIJHARS.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nie zaistniały przesłanki do uchylenia decyzji wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego, a zmiany zagospodarowania terenu oraz zabezpieczenia przeciwpożarowe spełniały wymogi prawa budowlanego, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Podmiot nie zostanie uznany za mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 3 ust. 4 Załącznika I Rozporządzenia Komisji, jeżeli zależność od państwa wyklucza jego autonomię, co uniemożliwia uzyskanie pomocy finansowej przez takie podmioty.

Sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu niewłaściwości, jeżeli sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, co zgodnie z art. 58 § 4 p.p.s.a. obliguje do rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny.

Podmiot pełniący w ramach oszustwa karuzeli podatkowej funkcję bufora, który powinien być świadomy oszustwa, nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Skarga kasacyjna podmiotu dotycząca opłaty planistycznej została oddalona, gdyż operat szacunkowy nie naruszał przepisów prawa, a wzrost wartości nieruchomości został wykazany zgodnie z metodyką wyceny i obowiązującym prawem. Zarzuty proceduralne i merytoryczne okazały się niezasadne.

Art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia przewiduje obowiązek skreślenia z listy pracowników ochrony osoby, przeciw której wszczęto postępowanie karne o przestępstwo umyślne, co jest zgodne z konstytucyjnym interesem społecznym i zasadą domniemania niewinności.

Obowiązek przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego nie może być nałożony na podmiot, który nie posiada prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a decyzja wymaga uwzględnienia aktualnych właścicieli jako stron postępowania.