NSA uznał za niedopuszczalne kontynuowanie postępowania w przedmiocie utraty dobrej reputacji opartego na zatartej sankcji administracyjnej. Kontynuacja takiego postępowania przekracza granice uprawnień organu kontrolującego i niezgodna z art. 94b u.t.d.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzje o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego były zgodne z prawem, ponieważ nie zaktualizowano przesłanek odstąpienia od kary określonych w art. 189f k.p.a., w szczególności zaprzestania naruszenia.

Wykładnia pojęcia "działka sąsiednia" powinna być interpretowana szeroko, uwzględniając wszelkie działki w obszarze analizowanym, co wspiera utrzymanie ładu przestrzennego oraz realizację konstytucyjnej wolności zagospodarowania terenu przez właścicieli nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną M. J. jako oczywiście bezzasadną, potwierdzając wymagalność obowiązku szczepień ochronnych w braku stwierdzonych przeciwwskazań, co uzasadniało wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Wniosek o interpretację podatkową musi zawierać pełny opis zdarzenia oraz jednoznacznie wskazaną podstawę prawną czynności, której dotyczy. Brak klarownego wskazania przepisów prawa uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny, co skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy wymagane jest zbadanie zarówno zgodności z prawem decyzji o uznaniu produktów za niebezpieczne, jak i zasadności nałożenia kary. Brak tego badania stanowi istotną wadę proceduralną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku zasadności zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego przy ocenie zasadności zwrotu unijnego dofinansowania.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszenia prawa materialnego w decyzji o odmowie zgody na pobyt humanitarny, wskazując na nienaruszenie art. 348 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 8 i 12 EKPC.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ podatkowy działał zgodnie z przepisami, pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia z powodu niewystarczającego uzupełnienia braków formalnych dotyczących kluczowych informacji o kwalifikacji prawnopodatkowej.

Blokada rachunku bankowego, jako środek nadzwyczajny, nie może być stosowana jedynie na podstawie podejrzeń związanych z przeszłymi transakcjami; musi przeciwdziałać aktualnym nadużyciom, a organ skarbowy musi wykazać istnienie bezpośredniego ryzyka oraz konieczność przedłużenia blokady.

Refundacje wywozowe na produkty rolne nie mogą być przyznane, gdy nie jest możliwe ustalenie pochodzenia tych produktów jako uzyskanych we Wspólnocie, zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 612/2009, co wyklucza przyznanie refundacji wywozowych w przypadku niezgodności w dokumentacji.

Refundacje wywozowe nie przysługują, gdy brak jest jednoznacznej identyfikacji pochodzenia towarów, co skutkuje niemożnością uznania ich za pochodzące z Wspólnoty, zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009.

Ocena związku przyczynowo-skutkowego między niepodjęciem zatrudnienia a sprawowaną opieką dokonywana przez organ administracji musi uwzględniać obiektywne przeszkody w podjęciu zatrudnienia, wynikające ze sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną.

Syndyk masy upadłości ma prawo wystąpić z wnioskiem o uwolnienie środków z rachunku VAT zmarłego podatnika, co nie przesądza o materialnoprawnej skuteczności wniosku; odmowa wszczęcia postępowania z takiego wniosku przez organ podatkowy jest nieuzasadniona.

Dzierżawca nieruchomości może być uznany za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, co uzasadnia nałożenie na niego obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego w sytuacji istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jego stanu technicznego.