Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed 6 listopada 2018 r., zgodnie z brzmieniem nadanym wyrokiem TK z 30 października 2018 r. Stosowanie niekonstytucyjnego współczynnika 1/30 jest zabronione.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności i prawa do sądu. Ograniczenia te nie miały konstytucyjnego uzasadnienia z uwagi na brak nadzwyczajnych okoliczności po tej dacie.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach z ustawy o Policji, obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r.

Wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odszkodowanie przewidziane w art. 128 ust. 4 u.g.n. przysługuje właścicielowi nieruchomości, który faktycznie doznaje szkody wynikającej z realizacji inwestycji. Odszkodowanie nie przysługuje właścicielowi z momentu wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania, jeżeli nie doświadczył on szkody.

Regulacje art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są niewłaściwe do stosowania po 30 czerwca 2024 r. z uwagi na brak proporcjonalności oraz naruszenie prawa do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.

Nie można stosować wyroku TK z 2018 r. w sposób ograniczający jego retroaktywny efekt. Wypłata ekwiwalentu musi opierać się na zasadach nieuwzględniających niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, co zabezpiecza prawo do rekompensaty za urlop zgodnie z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich jest organem właściwym do rozstrzygania spraw dotyczących przebudowy urządzeń wodnych, kwalifikujących się jako przypadki nienależytego utrzymywania tych urządzeń, zgodnie z art. 191 ust. 1 Prawa wodnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, iż Rektor uczelni pozostawał w bezczynności względem wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, naruszając art. 217 § 3 k.p.a., mimo uznania braku rażącego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po 30 czerwca 2024 r. brak jest konstytucyjnego i prawnego uzasadnienia dla dalszego utrzymywania zawieszenia terminów postępowań migracyjnych, co skutkuje koniecznością ich oceny według ogólnych zasad postępowania administracyjnego.

Odpowiedź Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej była zgodna z ustawą, a zarzut bezczynności wobec MOPS był nieuzasadniony.

Skarga organu odrzuca sankcję upomnienia zasądzoną wobec administratora danych. Organ nie wykazał naruszenia praw i przepisów przez administratora zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. b RODO, stąd oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja Prezesa NFZ była zgodna z przepisami prawa, a Wojewódzki Sąd niesłusznie ją uchylił. Skarga kasacyjna zostaje uwzględniona, a zaskarżony wyrok uchylony.

Ostateczność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zakazie działalności agencji zatrudnienia jest zaskarżalna. Brak zawiadomienia marszałka województwa o zawieszeniu działalności skutkuje utrzymaniem zakazu, bez względu na zgłoszenie do CEIDG. Skarga kasacyjna została oddalona.