Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że faktury wystawione przez A. sp. z o.o. nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, co skutkuje brakiem prawa do obniżenia podatku należnego przez podatnika.

Zgodnie z treścią art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, postępowanie w sprawie naruszeń tego prawa wszczyna się wyłącznie z urzędu. Organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku podejmowania działań na wniosek osoby powołującej się na interes prawny. NSA podtrzymuje konieczność zasady oficjalności w tych sprawach.

Bezskuteczność egzekucji jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać wykazana każdym prawnie dopuszczalnym dowodem, który potwierdza brak możliwości zaspokojenia zaległości podatkowych z majątku spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja administracyjna o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, oparta na specustawie drogowej, podlega ocenie legalności w oparciu o stan faktyczny i prawny z dnia jej wydania, zachowując prymat interesu publicznego nad interesami prywatnymi.

Decyzja o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania jest zasada, gdy nowe dowody lub okoliczności faktyczne nie wykazują istotnego wpływu na pierwotną decyzję, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość ustalone zgodnie z operatem szacunkowym, uwzględniającym planistyczne przeznaczenie działki, spełnia wymogi specustawy drogowej i ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarga kasacyjna była niezasadna.

Nieuprawnione jest odliczenie podatku VAT z faktur dokumentujących fikcyjne transakcje oraz korzystanie z zabiegu instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego jedynie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny: Organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien badać, czy kilka pozwolenie na budowę, udzielone w krótkim okresie czasu, przez tego samego inwestora, nie dotyczy jednego zamierzenia w rozumieniu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, nawet jeśli inwestor nie ujawnia zamiaru etapowania.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; uchwała o planie zagospodarowania przestrzennego nie naruszała prawa własności, a wprowadzone ograniczenia były racjonalne i zgodne z zasadą proporcjonalności. Władztwo planistyczne gminy mieściło się w granicach prawa, uwzględniając interesy prywatne i społeczne.

Zgoda wszystkich stron na wzruszenie decyzji ostatecznej, wymagane przez art. 155 k.p.a., musi być wyraźna. Brak tej zgody uniemożliwia zmianę decyzji rozbiórkowej wydanej na podstawie przepisów prawa budowlanego.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie wygasa, jeśli nie dopełnił on formalności rezygnacji z funkcji oraz nie udowodnił braku winy w zaniechaniu zgłoszenia upadłości spółki.

Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.

Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.

Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadną decyzję sądu pierwszej instancji w zakresie konieczności dokładnego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy i wymaga od organów podatkowych zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, kluczowego dla ustalenia indywidualnego wpisu nieruchomości do rejestru zabytków i zastosowania ewentualnego zwolnienia podatkowego.