Decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, pomimo wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, jest uznaniowa i nie narusza prawa, jeśli dochodzenie zaległości jest zasadne i nie istnieją przesłanki do umorzenia.

NSA oddala skargę kasacyjną Spółki, uznając, że istnienie porozumienia ze zobowiązanym nie uchylało obowiązku przekazania zajętej wierzytelności na rzecz organu, zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a.

Brak wskazania w decyzji podziałowej klauzuli przejścia prawa własności z mocy art. 98 ust. 1 u.g.n. oraz pominięcie wyraźnego oznaczenia stron nie stanowi rażącego naruszenia prawa i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca naruszeń w postępowaniu konkursowym na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej jest nieuzasadniona, podkreślając że organ miał kompetencje do merytorycznej weryfikacji wyników konkursu.

Podział nieruchomości musi respektować wymóg zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; minimalna powierzchnia działek budowlanych jest parametrem ustalania dopuszczalności podziału nieruchomości.

Sąd kasacyjny zaakceptował stanowisko, że znak towarowy "Studio P." nie spełnia wymaganej zdolności odróżniającej, przez co nie może uzyskać ochrony prawnej, zgodnie z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. i utrzymał decyzję Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji.

Awaria silników Rolls-Royce w nowych samolotach Dreamliner stanowi nadzwyczajne okoliczności z art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/2004, zwalniające przewoźnika z odpowiedzialności odszkodowawczej, jeżeli podejmie wszelkie racjonalne środki uniknięcia skutków.

Brak zgody zarządcy drogi na umieszczenie reklamy w pasie drogowym stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, niezależnie od twierdzeń strony o znikomości naruszenia, jeśli materiał dowodowy potwierdza faktyczne zajęcie pasa.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, poprzez umieszczenie w nim nośnika reklamowego, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Prawidłowość ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji oraz wystarczające dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez D.N. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru i związane z nią decyzje organu nie naruszają przepisów prawa celnego, a zarzuty skargi nie znajdują podstaw w okolicznościach faktycznych sprawy.

Brak wystarczających dowodów na potrzebę przedłużenia zwrotu podatku VAT nie może uzasadniać decyzji organu podatkowego, szczególnie w przypadku kolejnego przedłużenia terminu.

W przypadku posługiwania się fakturami VAT nieodzwierciedlającymi rzeczywistych transakcji, podatnik nie ma prawa do obniżenia zobowiązań podatkowych o podatek naliczony, nawet jeżeli dokumenty te formalnie pochodzą od istniejącego podmiotu, jeżeli dowody wskazują na ich fikcyjny charakter.