W sprawie o wydanie zaświadczenia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności nieruchomości, data w ewidencji gruntów i budynków nie jest decydująca, jeśli istnieją inne, sprzeczne dane urzędowe; brak jednoznacznych dowodów na cele mieszkaniowe uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia.

Na podstawie przesłanek bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wymogów związanych z ochroną infrastruktury, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zasadność odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego (budowy stacji bazowej) przez zarządcę drogi. Skarga na postanowienie GDDKiA została oddalona.

Jeżeli inwestor realizuje budynek inny niż zgłoszony, którego budowa wymaga pozwolenia, dopuszcza się samowoli budowlanej, a brak sprzeciwu przy zgłoszeniu nie legalizuje takiej inwestycji.

Bezczynność oraz przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie sankcji oraz zobowiązanie do podjęcia decyzji administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z 1969 roku. Uznał, że nie wykazano rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej unieważnienie w trybie nadzwyczajnym.

W sprawie odmowy świadczenia wychowawczego zastosowanie mają przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a kraj pracy rodzica determinuje uprawnienia do świadczeń rodzinnych, niezależnie od ograniczenia władzy rodzicielskiej.

W postępowaniu administracyjnym obowiązkiem strony jest wykazanie tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości. Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do korygowania błędów we wnioskach dekretowych bez wyraźnych dowodów potwierdzających uchybienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

W przypadku nieuiszczenia opłaty parkingowej, obowiązek jej zapłaty domniemanie obciąża właściciela pojazdu, chyba że wykaże on, iż korzystała z niego inna osoba; z uwagi na brak istotnego uchybienia proceduralnego, skarga kasacyjna została oddalona.

Zastrzeżenie informacji publicznej ze względu na "tajemnicę przedsiębiorcy" jest zasadne, jeżeli organ wskazał na realne wartości gospodarcze chronionych danych, co zostało tu prawidłowo zrealizowane. NSA uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, uznając decyzje organu za prawidłowe.

W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej NSA stwierdza, że prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty podatku po upływie terminu przedawnienia, niezależnie od egzekucyjnej niemocy rozstrzygnięć sądowych.

Postępowanie scaleniowe dotyczące działki nr 40/1, w świetle stwierdzenia nieważności decyzji z 1979 roku, było bezprzedmiotowe. Zmiany faktyczne uniemożliwiają prowadzenie go skutecznie, a rozstrzyganie go w ramach ingerencji w stan prawny byłoby sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi.

Nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności rażące naruszenie prawa proceduralnego, które może uzasadniać jedynie wznowienie postępowania, o ile nie zostały wykazane kwalifikowane wady decyzji dot. przejęcia gospodarstwa przez Skarb Państwa przed 1975 r.