Bezczynność organu administracji publicznej może zostać uznana za rażące naruszenie prawa nawet w sytuacji wcześniejszego orzeczenia o bezczynności tego organu względem innej strony postępowania. Ostateczne rozstrzygnięcie o sankcji pieniężnej wymaga merytorycznej oceny stwierdzenia takiego naruszenia.

Prawo użytkowania nieruchomości przez ogrody działkowe nie może zostać nabyte w sytuacji istniejącego użytkowania wieczystego. Przepisy u.r.o.d. nie uzasadniają uchybienia prawom dotychczasowego użytkownika wieczystego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, nawet pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie narusza zasad procedury administracyjnej i konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Skarżący nie wykazał istnienia naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Organy celne miały uzasadnione wątpliwości co do wartości celnej, a opinia biegłego została uznana za wiarygodną i wystarczającą.

Decyzja starosty żyrardowskiego o zezwoleniu na przetwarzanie odpadów została prawidłowo unieważniona jako wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż właściwym organem do jej wydania był marszałek województwa.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że dla ustalenia zmiany stosunków wodnych wymagane są wiadomości specjalne, które należy zdobyć za pomocą opinii biegłych. Oddalono skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wyrok WSA w Krakowie o uchyleniu zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał że zmiana stosunków wodnych była właściwie określona i uregulowana poprzez konstrukcyjne środki przewidziane przez biegłego, co nie wymagało dalszej ingerencji sądowej.

Uprawnienie do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasa po 20 latach od decyzji ostatecznej, jeśli w tym czasie nie zostanie złożony żaden wniosek. Zwrot nie jest możliwy, jeśli działka stanowi część drogi publicznej.

NSA podtrzymując decyzję WSA w Krakowie, uznał za zasadne zastosowanie przez organ grzywny w celu przymuszenia do wykonania niepieniężnego obowiązku administracyjnego. Decyzje organów administracyjnych i działania sądu obciążone były brakami formalnymi skutkującymi jej podtrzymaniem.

Umowa sprzedaży zawarta 11 grudnia 1998 r. nie stanowi czynności przymusowej ani substytutu wywłaszczenia, co wyklucza zastosowanie przepisów o zwrocie nieruchomości. Rozstrzyganie takich wniosków w trybie wywłaszczeniowym nie znajduje uzasadnienia.

Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości z dniem 19 stycznia 2016 r., wynikające z ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, nie narusza praw osób trzecich, w tym użytkownika wieczystego, który nie zostaje wywłaszczony. Decyzja stwierdzająca nabycie tego prawa ma charakter deklaratoryjny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że interes prawny A. B. nie został naruszony w związku z odmową uchylenia decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Skarżąca nie posiadała statusu strony w postępowaniu podziałowym, co skutkowało umorzeniem jej odwołania.

Instalacja urządzeń radiokomunikacyjnych na istniejącej wieży antenowej, bez ingerencji w jej konstrukcję, może być traktowana jako "instalowanie" w rozumieniu Prawa budowlanego i nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz jedynie zgłoszenia.

Umorzenie zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego stanowi wyjątek stosowany jedynie w przypadku nadzwyczajnych okoliczności, które muszą być obiektywne i niezależne od wyborów życiowych dłużnika alimentacyjnego.