Zakup laptopa dla niepełnosprawnego pracownika nie spełnia przesłanek uznania za pomoc de minimis, jeśli nie wykazano jego bezpośredniego wpływu na eliminację ograniczeń związanych z niepełnosprawnością zgodnie z ustawą o rehabilitacji i rozporządzeniem ZFRON.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną potwierdził obowiązek prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów w oparciu o ich obiektywne cechy i zgodnie z Nomenklaturą Scaloną oraz Notami wyjaśniającymi, podtrzymując unieważnienie klasyfikacji do kodu TARIC 2306 60 00 00.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu niewykazania istnienia specyficznych cech zakupionych laptopów, które uzasadniałyby uznanie wydatku za pomoc de minimis w kontekście potrzeb osób niepełnosprawnych.

Nałożenie obowiązku kwarantanny, zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń, nie wymaga formy decyzji administracyjnej, lecz może być realizowane poprzez czynności administracyjne, co jest zgodne z Konstytucją RP i służy ochronie zdrowia publicznego.

Nałożenie obowiązku kwarantanny, na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zapobieganiu zakażeniom, może odbywać się bez decyzji administracyjnej, gdyż jest aktem materialno-technicznym. NSA uznaje tę czynność za zgodną z ustawowymi regulacjami i celami ochrony zdrowia publicznego, potwierdzając dopuszczalność takiego działania organów sanitarnych.

Obowiązek kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy o zwalczaniu zakażeń może być nakładany w formie czynności administracyjnej bez konieczności formalnej decyzji administracyjnej, jeśli opiera się na standaryzowanej ocenie zagrożenia epidemiologicznego.

Raport kontrolny, pomimo jego sporządzenia w odrębnym postępowaniu, może stanowić dowód, jeśli obejmuje to samo gospodarstwo oraz rok referencyjny. Brak dokładnych pomiarów nie czyni raportu niemiarodajnym, jeśli działki nie kwalifikują się do płatności.

Nałożenie obowiązku kwarantanny na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy zakaźnej dzieje się w formie czynności administracyjnej, a nie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, co wyklucza konieczność jej wydania i możliwość odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA z uwagi na brak dostatecznej podstawy prawnej do uzyskania pomocy finansowej przez Skarżącą, której wniosek o wsparcie nie spełniał ustawowych wymogów dotyczących deklaracji i upraw charakterystycznych dla otrzymania danej formy wsparcia finansowego.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania VAT montażu instalacji OZE przez gminy powinna być uchylona w całości, gdyż nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, a dotacja i wpłaty mieszkańców nie są elementem podstawy opodatkowania.

Sąd administracyjny może uchylić decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, nawet jeśli odwołanie dotyczy tylko części rozstrzygnięcia; decyzja musi być niepodzielna w odniesieniu do przedmiotu opodatkowania.