Reburge z ulgi na złe długi po upływie dwulektniego terminu z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT jest niedopuszczalne, chyba że opóźnienie spowodowane było przepisami krajowymi sprzecznymi z prawem unijnym, czego w niniejszej sprawie nie wykazano.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty kasacyjne za bezpodstawne, oddalił skargę kasacyjną B.K., potwierdzając prawidłowość decyzji odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, w związku z niespełnieniem przesłanek nabycia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r.

Prawo użytkowania nieruchomości przez ogrody działkowe nie może zostać nabyte w sytuacji istniejącego użytkowania wieczystego. Przepisy u.r.o.d. nie uzasadniają uchybienia prawom dotychczasowego użytkownika wieczystego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, nawet pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie narusza zasad procedury administracyjnej i konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Skarżący nie wykazał istnienia naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Organy celne miały uzasadnione wątpliwości co do wartości celnej, a opinia biegłego została uznana za wiarygodną i wystarczającą.

Zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., nie istnieje, gdy podstawowe postanowienie administracyjne pozostaje skuteczne i wiążące.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie przez Ministra Rozwoju i Technologii procedury administracyjnej (art. 10 k.p.a.) nie wpłynęło na wynik sprawy i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, oddalając skargę z uwagi na nieistotność uchybienia proceduralnego dla meritum.

Skarga kasacyjna G. E. N. Sp. z o.o. Sp. k. w Białymstoku została rozstrzygnięta przez NSA negatywnie – art. 155 k.p.a. nie uzasadnia zmiany decyzji ostatecznej w zakresie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej wobec nieprawidłowości zarzutów dotyczących wykładni i zastosowania przepisów unijnych.

Decyzja o wstrzymaniu użytkowania instalacji do wytwarzania produktów przez mieszanie i konfekcjonowanie chemicznych półproduktów, wydana z uwagi na brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, została uznana za zgodną z prawem i nie naruszającą przepisów materialnych ani proceduralnych.