Nieusunięte wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej powinny być interpretowane na korzyść strony, której doręczono tę decyzję. Organ odwoławczy zobowiązany jest do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a zaniedbanie w tym zakresie skutkuje uchyleniem jego postanowienia (IV SA/Wa 916/23).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2026 r. uznał, że ustalenia faktyczne uzasadniały nałożenie na skarżącą kary administracyjnej za przewóz osób bez wymaganych badań, potwierdzając prawidłowość działania organów i oddalając skargę kasacyjną.
NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzje o nałożeniu kary za przewóz osób bez wymagalnych licencji i badań, uznając, że ustalenia organów były wystarczające, a zarzuty naruszeń proceduralnych bez wpływu na wynik.
Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.
Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.
Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o ustaleniu wysokości kosztów usuwania pojazdu jest niezasadna; organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ustalenia faktyczne były zgodne z prawem.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku o naliczeniu kosztów związanych z pojazdem marki BMW została utrzymana w mocy prawnej, jako zgodna z postanowieniem o przepadku pojazdu potwierdzającym jego właściciela na dzień usunięcia.
Dla oceny, czy przewoźnik ponosi odpowiedzialność za niewyposażenie kierowcy w wymagane dokumenty, kluczowy jest protokół kontroli drogowej, który stanowi dowód mający moc dokumentu urzędowego. Niedopełnienie tego obowiązku przez przedsiębiorcę uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.
Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z 14 września 2017 r. złożony po upływie miesięcznego terminu wynikającego z art. 148 § 2 k.p.a., pomimo istnienia wcześniejszej wiedzy strony o wydaniu decyzji, jest prawnie spóźniony, co uzasadnia umorzenie postępowania wznowieniowego.
Przepis art. 73aa ust. 5a pkt 5 P.r.d., w brzmieniu nadanym nowelizacją z 7 listopada 2025 r., wyłącza Skarb Państwa z obowiązku rejestracji pojazdu przejętego wskutek przepadku. Wszczęte, ale niezakończone postępowania administracyjne obejmują tę zmianę, co czyni dalsze postępowanie bezprzedmiotowym.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej J.W., uznając oddalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego za zgodne z prawem, ze względu na brak wystarczającego uprawdopodobnienia okoliczności braku winy w uchybieniu terminowi postępowania.
Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu na wniesienie odwołania została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak było wiarygodnych dowodów uprawdopodabniających okoliczności uzasadniające przywrócenie tego terminu.