Posiadaczem odpadów na terenie będącym w trwałym zarządzie GDDKiA jest ten organ, który musi usunąć odpady na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, z uwagi na nieobalone domniemanie wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 tejże ustawy.

Uzyskanie świadectwa kierowcy jest obowiązkiem przewoźnika, który zatrudnia kierowcę z państwa trzeciego w ramach międzynarodowego przewozu drogowego. Brak takiego świadectwa skutkuje odpowiedzialnością przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sytuacji braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddala ją, uznając za zgodne z prawem zarządzenie pokontrolne wydańe przez organ ochrony środowiska, przewidujące usunięcie stwierdzonych naruszeń poprzez zaprzestanie nielegalnego wprowadzania ścieków bytowych.

Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.

Zmiana pozwolenia na wytwarzanie odpadów nie może naruszać wiążącej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wydający pozwolenia musi zapewnić zgodność warunków eksploatacji z uzgodnionymi uwarunkowaniami środowiskowymi.

NSA uchylił część wyroku WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy, w szczególności co do zasad intertemporalności przepisów ustawy o odpadach, podtrzymując uchylenie pkt 1 zarządzenia pokontrolnego z powodu niewystarczającego uzasadnienia.

Zarzuty popełnienia przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji usprawiedliwiają decyzję o jego zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, bez względu na wynik postępowania karnego.

Małżonkowie, nawet przy istnieniu rozdzielności majątkowej, są prawnie zobowiązani do współuczestnictwa w zaspokojeniu potrzeb rodziny. Dochody współmałżonka należy uwzględniać przy ocenie „środków utrzymania”, chyba że strona przedstawi dowody na ich faktyczne odrębne gospodarowanie.

Odpowiedzialność administracyjna za usunięcie drzew bez zgłoszenia spoczywa na posiadaczu nieruchomości, niezależnie od działania podwykonawcy. Niedopełnienie obowiązków zgłoszeniowych rodzi odpowiedzialność karno-administracyjną właściciela, bez względu na świadomą zgodę lub brak nadzoru nad zleceniem.

Skarga J.M. na decyzję o zwolnieniu ze służby została prawidłowo odrzucona z powodu złożenia jej po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Duplikat ZPO stanowi wystarczający dowód doręczenia decyzji, a próby jego obalenia bez przeciwdowodu są niewystarczające.

Zgodnie z art. 15zzzzzn(2) ustawy o COVID-19 organy administracyjne są obowiązane do zawiadomienia strony o uchybieniu terminowi administracyjnemu i umożliwienia jej złożenia wniosku o jego przywrócenie, jeżeli spadek orientacji terminu został stwierdzony w okresie obowiązującego stanu epidemii.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Ministra Kultury w przedmiocie przywrócenia elewacji zabytkowej kamienicy do jak najlepszego stanu była legalna i mieściła się w granicach kompetencji organów ochrony konserwatorskiej w świetle ustawy o ochronie zabytków.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji danych w CRBR, mimo braku znikomej wagi naruszenia, jest prawidłowe. Kara musi być proporcjonalna do naruszenia, by spełniać funkcje prewencyjne i represyjne, zgodnie z celem regulacji przeciwdziałającej praniu pieniędzy.