Dłużnikiem zajętej wierzytelności w kontekście egzekucji administracyjnej prawidłowo oznaczonym w zawiadomieniu jest Urząd Skarbowy, a nie jego Naczelnik. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja administracyjna przyznająca świadczenie pielęgnacyjne nie może być ograniczona czasowo w przypadku orzeczenia o stałej niepełnosprawności, uznając takowe ograniczenie za bezpodstawne wobec braku zaskarżenia całego wzorca prawnego oceny decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż skarga kasacyjna w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym nie spełniała wymogów formalnych, co skutkowało jej oddaleniem, uznając za bezzasadne odwołanie zarządzającego. Wadliwość konstrukcji skargi uniemożliwiła podważenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 96 ust. 2 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej, zwolnienie funkcjonariusza z tytułu nieprzerwanej 12-miesięcznej choroby jest uznaniowe i wymaga wyważenia interesu społecznego oraz słusznego interesu funkcjonariusza, aby uniknąć decyzji arbitralnych.

Ustanowienie użytku ekologicznego jest zgodne z celem ochrony przyrody oraz pozostaje w zgodności z zasadami zrównoważonego rozwoju. Decyzja ta nie stanowi nadmiernej ingerencji w prawa własności właścicieli działek, biorąc pod uwagę ich wartość przyrodniczą i cel ochrony środowiska.

Ustanowienie użytku ekologicznego na działkach stanowi uzasadnione ograniczenie prawa własności w ramach władztwa planistycznego, jeśli jest poparte rzetelną analizą ekologiczną i spełnia przesłanki art. 42 u.o.p. ochrona środowiska uzasadnia ograniczenie konstytucyjnych wolności.

Nieruchomość będąca częścią drogi publicznej nie może zostać objęta uwłaszczeniem na podstawie art. 200 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organy administracyjne słusznie odmówiły stwierdzenia nabycia użytkowania wieczystego przez PKP.

NSA potwierdził możliwość zastosowania art. 15zzzzzn² ustawy covidowej do terminów zawitych w postępowaniu administracyjnym w celu przywrócenia ich podczas trwania epidemii COVID-19, zabezpieczając tym samym interesy stron w postępowaniach administracyjnych.

Poprzez prawidłowe oznaczenie osoby uprawnionej jako rzeczywistej strony w postępowaniu, a wskazanie jej przedstawiciela jako ustawowego reprezentanta, jedynie techniczne pomyłki w decyzji nie uzasadniają stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w celu przebudowy linii energetycznej jest zgodna z prawem, spełnia wymogi celu publicznego i interesu społecznego zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. oraz art. 108 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje stosowanie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami do przebudowy inwestycji publicznych, a nie tylko do nowych inwestycji. Skarga kasacyjna, zarzucająca błędną wykładnię prawa, zostaje oddalona z braku usprawiedliwionych podstaw.

NSA oddala skargę kasacyjną Ministra, potwierdzając, że decyzja Wojewody o komunalizacji nieruchomości była niezgodna z prawem, gdyż nie spełniała przesłanek własności państwowej w dacie komunalizacji. Potwierdza również, że decyzje specyfikujące niepodpadanie działek pod dekret reformy rolnej obalają domniemania prawne ksiąg wieczystych.