Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.

Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.