Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.

Prawomocne orzeczenie kary wydalenia ze służby powoduje wygaśnięcie stosunku służbowego z mocy prawa, czyniąc administracyjne postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie bezprzedmiotowym (art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Więziennej).

Uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie było wadliwe, gdyż nie zapewniało należytej staranności w ocenie żądanej informacji jako publicznej; wyrok został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Brak interesu prawnego Miasta Stołecznego Warszawy w zaskarżeniu decyzji o przydziale lokalu jako kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej; sprawy cywilnoprawne dotyczące własności powinny być rozstrzygane przed sądami powszechnymi.

Przewlekłość prowadzenia postępowania przez Rektora Uniwersytetu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny. Brak rażącego naruszenia wynikał z niedostatecznej oczywistości bezczynności oraz z uwzględnionych uwarunkowań organizacyjnych Uniwersytetu.

W postępowaniu o przydział kwatery tymczasowej dla funkcjonariusza Policji, Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego umożliwiającego uznanie go za stronę postępowania w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wyrok NSA utrzymuje w mocy stanowisko, że gospodarowanie lokalami na cele policyjne nie nadaje tytułu prawnego do ingerencji w postępowanie właścicielowi lokalu.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji o przydziale kwatery tymczasowej, w przypadku braku oczywistego interesu prawnego wnioskodawcy, jest zasadna na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Przepis art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu, stosowany do ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, nie obejmuje wysokości przelicznika, a jedynie zasady jego ustalania. Interpretacja przepisów nie utrudnia stosowania zasad wyznaczonych przez orzecznictwo.

NSA zatwierdził decyzję organu o zwrocie dofinansowania, potwierdzając brak istotnych błędów proceduralnych w działaniach sądów niższej instancji. Skarga kasacyjna, pozbawiona odpowiedniego uzasadnienia dotyczącego wpływu rzekomych naruszeń na wynik sprawy, została oddalona.

Stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu o delegacji w ustawie o planowaniu przestrzennym nie powoduje nieważności uchwały wykonawczej, jeśli uchwała opiera się na ważnym przepisie. Wznowienie postępowania administracyjnego możliwe jest tylko w przypadku bezpośredniego powiązania decyzji z zakwestionowanym przepisem.

Skarga kasacyjna NSA odnosi się do błędnego określenia podmiotu odpowiedzialnego za zwrot dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem, wynikającego z braku ustalenia faktycznego podmiotu prowadzącego placówkę oświatową w momencie wydatkowania środków. NSA uchylił decyzje administracyjne obarczone istotnym naruszeniem przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za wadliwe dowody z nagrań wizualnych, które nie zostały prawidłowo przeprowadzone i utrwalone, co skutkowało uchyleniem decyzji administracyjnych oraz skierowaniem sprawy do ponownego rozpoznania.