Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich jest organem właściwym do rozstrzygania spraw dotyczących przebudowy urządzeń wodnych, kwalifikujących się jako przypadki nienależytego utrzymywania tych urządzeń, zgodnie z art. 191 ust. 1 Prawa wodnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, iż Rektor uczelni pozostawał w bezczynności względem wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, naruszając art. 217 § 3 k.p.a., mimo uznania braku rażącego naruszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po 30 czerwca 2024 r. brak jest konstytucyjnego i prawnego uzasadnienia dla dalszego utrzymywania zawieszenia terminów postępowań migracyjnych, co skutkuje koniecznością ich oceny według ogólnych zasad postępowania administracyjnego.
Odpowiedź Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej była zgodna z ustawą, a zarzut bezczynności wobec MOPS był nieuzasadniony.
Skarga organu odrzuca sankcję upomnienia zasądzoną wobec administratora danych. Organ nie wykazał naruszenia praw i przepisów przez administratora zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. b RODO, stąd oddalenie skargi kasacyjnej.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w połączeniu z art. 115a ustawy o Policji umożliwia wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, niezależnie od daty zwolnienia funkcjonariusza Policji. Zasady ustalania ekwiwalentu muszą uwzględniać zarówno przepisy historyczne, jak i te wprowadzone po korekcie legislacyjnej z 2020 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rektor dopuścił się bezczynności w zakresie wydania karty przebiegu studiów, jednakże bez rażącego naruszenia prawa, a zarzuty skargi kasacyjnej były bezpodstawne i tym samym nie zmieniają oceny prawidłowości wyroku sądu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego, uznając, iż po 30 czerwca 2024 r. art. 100d specustawy ukraińskiej nie mógł dalej zawieszać terminów administracyjnych. Odmowa jego zastosowania nie naruszała konstytucji, a podlegała zasadzie proporcjonalności.
Po dniu 30 czerwca 2024 roku przesłanki utrzymania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie były spełnione, co wykluczało dalsze zawieszenie biegu terminów administracyjnych w postępowaniach migracyjnych.
NSA uchyla wyrok WSA w zakresie skargi na bezczynność Komendanta Szkoły Policji; ponowne rozpatrzenie wymaga oceny skuteczności doręczenia wniosku o informację publiczną.
Zgodnie z prawomocnym orzeczeniem NSA, ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według nowych, zgodnych z konstytucją zasad. Przepisy uznane za niekonstytucyjne nie mogą stanowić podstawy wymiaru świadczenia.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do stanów faktycznych zaistniałych przed tym dniem, co potwierdza zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wymaga spełnienia przepisów k.p.a., także w kontekście ustawy COVID.
Działanie Wojewody Śląskiego nie było objęte prolongatą terminów wskazaną w art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r., a jego bezczynność w sprawie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemca stanowiła naruszenie zobowiązań proceduralnych, pomimo argumentacji o nadzwyczajnych okolicznościach.
Po 30 czerwca 2024 roku art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie stanowił podstawy do wyłączenia biegu terminów w postępowaniach o pobyt czasowy. Bezczynność organu w takim kontekście podlega ogólnym regułom postępowania administracyjnego.
NSA uznał, że przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie mogło ograniczać prawa do sądu o bezczynność, na podstawie naruszenia zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw cudzoziemców.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać, wyłączając z obliczenia niekonstytucyjny współczynnik 1/30, zgodnie z wyrokiem TK, co oznacza stosowanie współczynnika 1/21 części miesięcznego uposażenia, jako realizującego zasadę proporcjonalności.
Decyzja rejestracyjna wydana z pominięciem wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowi rażące naruszenie prawa i podlega stwierdzeniu nieważności, mimo argumentów związanych z potencjalnymi skutkami społeczno-ekonomicznymi oraz stabilnością obrotu prawnego.