Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną na odrzucenie skargi na bezczynność SKO przez WSA, stwierdził brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy rozpatrzenia ponaglenia na wydanie zaświadczenia, podtrzymując decyzję o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności i prawo do sądu, co uzasadnia rozproszoną kontrolę konstytucyjności i niestosowanie tego przepisu, a sprawy cudzoziemców objęte są oceną bezczynności administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedłużenie obowiązywania przepisów zawieszających bieg terminów na rozpatrywanie wniosków pobytowych po 30 czerwca 2024 r. było niezgodne z konstytucyjną zasadą proporcjonalności oraz prawem do sądu, uznając bezczynność organu.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ zasadnicze zarzuty dotyczące niewłaściwego uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny bezczynności Uczelni zostały uznane za niezasadne. Działania naprawcze podjęte przez Uczelnię nie zwalniają jej od odpowiedzialności za nienależyte wykonanie obowiązków w terminach ustawowych.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed 6 listopada 2018 r., zgodnie z brzmieniem nadanym wyrokiem TK z 30 października 2018 r. Stosowanie niekonstytucyjnego współczynnika 1/30 jest zabronione.

W sytuacji gdy przepisy dotyczące przelicznika ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy zostały uznane za niezgodne z Konstytucją, należy stosować zasady wynikające z nowych regulacji oraz wykładni prokonstytucyjnej, uwzględniając współczynnik 1/21 od 1 października 2020 r.

Organ administracyjny wydając decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego z mocą ex tunc, musi uwzględniać wyłącznie okoliczności mające miejsce do terminu złożenia propozycji służby, zaś następstwa decyzji nie mogą być uzasadnione ustaleniami powstałymi po tej dacie, w szczególności dotyczącymi stanu zdrowia funkcjonariusza.

Uchylone decyzje organów policji w zakresie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop obliczanego według niekonstytucyjnych zasad muszą być oparte na zgodnych z Konstytucją RP zasadach obliczeń, wynikających z wyroku TK sygn. K 7/15 oraz z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 83 ust. 4 RODO. Prezes UODO może nałożyć na nią karę za niezgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych i niezawiadomienie osoby, której dane dotyczą, gdyż ujawnienie takich danych prowadzi do wysokiego ryzyka naruszenia jej praw.

Bez wykazania tytułu prawnorzeczowego na datę komunalizacji, domniemanie zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym księgi wieczystej nie może być skutecznie podważone, a brak interesu prawnego wyklucza przyznanie statusu strony w postępowaniu komunalizacyjnym.

Umorzenie postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej jest zgodne z prawem; upływ trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji administracyjnej oraz jej wejście do obrotu prawnego uniemożliwia wydanie decyzji nadzorczej.

W sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1680/24, NSA orzekł, iż brak udokumentowanego prawa zarządu przez PKP, zgodnie z art. 38 ust. 2 u.g.g., skutkuje objęciem nieruchomości procesem komunalizacji na mocy art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r.

Brak rażącego naruszenia prawa art. 40 § 2 k.p.a. przy wydawaniu decyzji administracyjnej wyłącza stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 § 1 k.p.a.; naruszenia proceduralne mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania, lecz nie unieważnienia decyzji.