Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieznajdującą uzasadnionych podstaw. Utrzymano w mocy decyzję o warunkach zabudowy, wskazując na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa planowania i budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.

Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie Skarżącej karą porządkową za niestawiennictwo w charakterze świadka było zasadne oraz zgodne z prawem, przy braku naruszenia procedur przez organy skarbowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że M. Sp. z o.o. nie spełniła warunków uzyskania pomocy finansowej z PROW 2014-2020 z uwagi na sztuczne stworzenie warunków do jej przyznania, sprzecznie z art. 60 rozporządzenia 1306/2013 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia MRiRW.

Decyzja administracyjna wchodzi do obrotu prawnego, nawet przy wadliwym doręczeniu, jeśli okoliczności potwierdzają jej uzewnętrznienie. Ustawa zmieniająca K.p.a. wyklucza stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa decyzji administracyjnej po upływie 30-letniego terminu prekluzji.

Uchwała rady gminy przy ustalaniu planu miejscowego naruszająca zasadę proporcjonalności i przekraczająca granice władztwa planistycznego przez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności, prowadzi do jej stwierdzenia nieważności w części. NSA potwierdził istotność ochrony konstytucyjnego prawa własności w procesie planowania przestrzennego.

Rada Miasta Krakowa, przyjmując uchwałę planistyczną, przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając zasady proporcjonalności i równości oraz nie uzasadniając racjonalnie zróżnicowania regulacji terenów przyległych.

Wydatki na funkcjonowanie grup żłobkowych w przedszkolach nie są uwzględniane przy kalkulacji podstawowej kwoty dotacji w świetle ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. NSA potwierdza, że dotacje dotyczą jedynie wydatków związanych z prowadzeniem formalnie przedszkoli.

Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości postępowania organów administracji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się nieadekwatne.

Uchwała Rady Miasta Krakowa o planie miejscowym przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając konstytucyjną zasadę proporcjonalności wobec ograniczeń prawa własności, co skutkuje jej nieważnością w zakresie działki skarżącej.

Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.

Instalacje i kontenery, nawet umieszczone w budynkach, mogą być traktowane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli nie są trwale związane z gruntem, co wyklucza ich klasyfikację jako budynki.