Sąd oddala skargę kasacyjną syndyka M. S.A. z powodu niewykazania przez skarżącego zgodności z warunkami uwłaszczenia, co uzasadniało odmowę stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a naruszona nie została zasada prawa do obrony.
Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość lub wszczęcia restrukturyzacji we właściwym czasie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawo do rekompensaty na podstawie ustawy zabużańskiej nie przysługuje właścicielowi nieruchomości, który nie opuścił dawnego terytorium RP, a jego spadkobiercy repatriowali się przed jego śmiercią.
Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie nowych okoliczności lub dowodów nie jest uzasadnione, gdy są one już znane organowi orzekającemu i nie prowadzą do ujawnienia nowych faktów istotnych dla decyzji ostatecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie wyroku TSUE, którego sentencja nie zmieniała zasadniczej oceny prawnej zaskarżonego wyroku, w tym jego zgodności z krajowym i unijnym porządkiem prawnym.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak uzasadnionych podstaw zakwestionowania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego; WSA prawidłowo zastosował przepisy Ordynacji podatkowej, a działania NUCS były prawnie zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną P. G. z braku podstaw do jej uwzględnienia, wskazując na uchybienia formalne w konstrukcji zarzutów oraz ich uzasadnieniu, nie wpływające na zasadność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia warunku rezygnacji z pracy zarobkowej z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób uniemożliwiający podjęcie zatrudnienia.
Nie jest możliwe zastosowanie odstępstwa z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. bez spełnienia warunku umiejscowienia co najmniej połowy powierzchni działek w obszarze zwartej zabudowy. Konieczne jest uzyskanie zgody właściwego ministra na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.
Art. 21 ust. 2b ustawy o rehabilitacji stosuje się wyłącznie do podmiotów enumeratywnie wymienionych w przepisie. Pracodawca prowadzący działalność jako szkoła języka angielskiego, nie może skorzystać z obniżonego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, jeśli wykracza poza katalog podmiotów określony w ustawie.
Zgodnie z art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieznajdującą uzasadnionych podstaw. Utrzymano w mocy decyzję o warunkach zabudowy, wskazując na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa planowania i budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.
Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.
Rada Miasta Krakowa, przyjmując uchwałę planistyczną, przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając zasady proporcjonalności i równości oraz nie uzasadniając racjonalnie zróżnicowania regulacji terenów przyległych.
Uchwała planu miejscowego jest zgodna z prawem; bariery zabudowy i władztwo planistyczne nie naruszają zasad proporcjonalności i praw skarżących; ochrona porządku przestrzennego uzasadnia odrzucenie skarg kasacyjnych.
Należność z tytułu oprocentowania nadpłaty powstałej wskutek opóźnienia w wydaniu porozumienia APA nie znajduje bezpośrednich podstaw w Ordynacji podatkowej, lecz może być uznana per analogiam, zważywszy na aksjologiczne wymogi ochrony interesów podatnika.
Opieka nad dzieckiem przez adwokata nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego. W gestii profesjonalnego pełnomocnika leży zapewnienie terminowości czynności procesowych, przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych środków.