Podmioty, które wiedziały lub które powinny były wiedzieć o uczestnictwie w transakcjach służących oszustwom podatkowym w ramach karuzeli VAT, nie są uprawnione do odliczenia podatku naliczonego.

Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej w zakresie pytania nr 1, dotyczącego zwolnienia z VAT dostawy nieruchomości, była nieuzasadniona, gdyż kwestie związane z oceną bezskuteczności przewłaszczenia nie mają znaczenia dla rozważania zwolnienia od podatku.

Konieczność przestrzegania obowiązku szczepień ochronnych wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o chorobach zakaźnych, a wyrok TK nie wpływa na legalność tych obowiązków. Obowiązki są wymagalne, a ich zaniechanie uzasadnia przymus egzekucyjny.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest nadal obowiązujący i wykonalny pomimo wadliwie ustalonej formy przez komunikaty GIS, a nie przez akt prawodawczy. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał obowiązek wynikający bezpośrednio z ustawy, oddalając skargę kasacyjną.

Raport o oddziaływaniu na środowisko musi być spójny, rzetelny, spełniać wymogi art. 66 ustawy środowiskowej i uwzględniać zarówno przyrodnicze, jak i społeczne aspekty. Obowiązek jego sporządzenia jest uzasadniony nawet w razie braku szczególnego odniesienia do poszczególnych aspektów przez organ.

Dochody uzyskane z pracy najemnej na mobilnej jednostce zakwaterowania nieeksploatowanej w transporcie międzynarodowym są opodatkowane w Polsce. Brak zapłaty podatku za granicą wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej.

Podatnik nie może skorzystać z ulgi prowzrostowej, gdy produkt wytwarzany jest przez zewnętrznego podwykonawcę, co oznacza brak samodzielnego wytworzenia produktu przez podatnika, zgodnie z art. 18eb u.p.d.o.p.

Zwrot podania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak właściwości do rozpatrzenia wniosku na mocy art. 66 § 3 k.p.a. jest prawidłowy, gdy nowe przepisy pozbawiły tego organu właściwości orzeczniczej.

Wyłącznie Prokurator Generalny jest właściwy do przyznania dodatku wyrównawczego wobec żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora po likwidacji wojskowych jednostek prokuratury, co skutkuje nieważnością decyzji wydanych przez organy nieuprawnione.

Brak wystarczających dowodów na spełnienie przesłanek doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 k.p.a. wyklucza uznanie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy uwzględnić dzień faktycznego odbioru decyzji jako początek biegu terminu.

Dostęp do akt zakończonego postępowania karnego podlega regulacjom Kodeksu postępowania karnego, który jako ustawa szczególna wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji organów, które odmówiły stwierdzenia nabycia prawa własności nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., z uwagi na brak dowodów jej zajęcia pod drogę publiczną.

Wywłaszczona nieruchomość, która stała się własnością uczelni publicznej z mocy prawa, nie podlega zwrotowi. Decyzja o wykorzystaniu gruntu zgodnie z celem wywłaszczenia uniemożliwia jego zwrot mimo niezależnie prowadzonych postępowań dotyczących ksiąg wieczystych.

Zmiana przepisów prawa właściwego o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca nowe organy orzekające, skutkuje brakiem kompetencji dotychczasowego organu administracyjnego do merytorycznego rozpoznania wniosków, nawet złożonych przed zmianą prawa, jeżeli w nowym stanie prawnym te kompetencje przynależą do sądu powszechnego.

Dla uznania świadczeń za nienależnie pobrane wystarczy skuteczne pouczenie o obowiązkach i świadomość ich naruszenia; nie jest wymagane, aby organ samodzielnie weryfikował zmiany w rejestrach publicznych.

Organem właściwym do wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego dla prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową jest Prokurator Generalny. Decyzje wydane z naruszeniem właściwości podlegają stwierdzeniu nieważności.

Decyzja administracyjna o przejęciu nieruchomości rolnej przez Państwo, zgodna z ustawą o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, nie narusza rażąco prawa, o ile nieruchomość była objęta faktycznym władaniem przez Państwo przed 5 kwietnia 1958 r. i nie wykazano podstaw nieważności przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.