Nabycie obywatelstwa polskiego poprzez opcję zgodnie z art. 27 Polsko-Niemieckiej Konwencji Górnośląskiej dopuszczalne jest w przypadku wcześniejszego posiadania obywatelstwa niemieckiego, gdy zachowanie wskazuje na poczucie przynależności do polskości.
Decyzja o wykreśleniu wpisu szkoły niepublicznej z rejestru ma charakter deklaratoryjny i opiera się na ustawowych terminach końcowych, określających zakończenie działalności takich szkół.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż wielokrotne naruszenie przepisów drogowych przez cudzoziemca uzasadnia odmowę udzielenia mu pobytu czasowego, powołując się na względy ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, co jest zgodne z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną z uwagi na błędne jej skonstruowanie oraz brak wykazania naruszenia przepisów proceduralnych przez sąd pierwszej instancji.
Brak zgłoszenia zmiany w licencji przewozowej działań taksówkowych w wymaganym terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, mimo twierdzeń o zaprzestaniu użytkowania pojazdu, o ile nie jest to poparte dowodami.
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję organów podatkowych, stwierdzając, że faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych i nie uprawniały do odliczenia podatku VAT naliczonego. Działania organów miały rzeczywiste podstawy, a skarżąca nie dochowała należytej staranności w obrocie gospodarczym.
Brak bezpośrednich dowodów na wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie uzasadnia waloryzacji tego odszkodowania, jeśli istnieją dowody pośrednie wskazujące na jego wypłatę; dopuszczalne jest stosowanie domniemania faktycznego.
Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.
Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.
W sprawie dotyczącej WIS, gdy spór dotyczy klasyfikacji usługi kompleksowej według PKWiU, wojewódzki sąd administracyjny nie może poprzestać na ogólnym stwierdzeniu o braku związku świadczenia z robotami budowlanymi. Jest obowiązany przeprowadzić subsumpcję szczegółowo opisanego świadczenia pod konkretne grupowania PKWiU oraz wyjaśnić przyczyny odrzucenia klasyfikacji wskazywanej przez stronę; brak
Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktury nierzetelnej podmiotowo, przy rzeczywistym nabyciu towaru, wymaga wykazania przez organ obiektywnych okoliczności świadczących o tym, że podatnik wiedział albo powinien był wiedzieć o oszustwie. Niski kapitał zakładowy, wirtualna siedziba lub rozbieżność między PKD a faktyczną działalnością kontrahenta nie przesądzają samodzielnie o braku należytej staranności
Świadomy udział spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w oszustwie VAT, wynikający z wiedzy jej prezesa zarządu o fikcyjnym charakterze fakturowanych transakcji, uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Brak wiedzy innego członka zarządu ani późniejsze skorygowanie rozliczeń po wszczęciu kontroli nie wyłączają zastosowania
Ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie może następować automatycznie wyłącznie dlatego, że faktura dokumentuje czynność niedokonaną. Zastosowanie tej sankcji wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności i ustalenia świadomego, celowego udziału podatnika w oszustwie VAT; sama świadomość nieprawidłowości akcyzowych nie stanowi
Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.