Warunek realizacji zamówienia, wymagający zapewnienia po udzieleniu zamówienia serwisu sprzętu przez placówkę znajdującą się w Polsce i obsługującą w języku polskim, nie stanowi sam przez się nieuzasadnionej preferencji krajowej ani naruszenia zasad konkurencyjności i równego traktowania, jeżeli nie jest warunkiem udziału lub kryterium oceny ofert, pozostaje proporcjonalny do celu zamówienia, a organ
Wymóg posiadania placówki serwisowej na terenie Polski uznać należy za zgodny z zasadami proporcjonalności oraz równości, gdy ma zastosowanie po zawarciu umowy, a nie na etapie składania ofert; zapewnia to nieograniczoną konkurencję i dostępność usług.
Wniosek kasacyjny nie podważył prawomocności zaskarżonego wyroku. Decyzja o karze pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych jest zgodna z prawem, a formalne zarzuty proceduralne nie zostały wykazane.
Warunek dotyczący serwisu sprzętu wskazany w zapytaniu ofertowym, nie narusza zasady konkurencyjności oraz równego traktowania wykonawców, gdyż został określony proporcjonalnie do przedmiotu zamówienia i zgodnie z celem projektu.
Wymóg serwisu sprzętu w Polsce oraz w języku polskim, wprowadzony przez fundację w ramach realizacji unijnego projektu, nie narusza zasad konkurencyjności i proporcjonalności zamówień publicznych. Skarga Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej została oddalona.
Nałożenie korekty finansowej za naruszenie zasady konkurencyjności wymaga wykazania, na podstawie konkretnych i logicznie uzasadnionych przesłanek, że warunek zamówienia był nieproporcjonalny lub dyskryminujący oraz że naruszenie mogło wywołać szkodliwy wpływ na budżet Unii. Samo odwołanie do przykładowego katalogu z Taryfikatora i ogólne twierdzenie o ograniczeniu konkurencji nie są wystarczające.
Obiekt drewniany posadowiony na betonowej wylewce i trwale przymocowany do niej stalowymi kotwami może stanowić budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, jeżeli wylewka wraz z kotwami pełni funkcję fundamentu zapewniającego trwałe związanie z gruntem. Dla tej kwalifikacji prawnej irrelewantne są brak instalacji oraz ewentualne niespełnienie warunków technicznych przez obiekt.
Przedsiębiorstwo, które nie znajdowało się w trudnej sytuacji w dniu 31 grudnia 2019 r., lecz znalazło się w niej w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2021 r., korzysta z wyjątku określonego w art. 1 ust. 4 lit. c in fine rozporządzenia nr 651/2014, niezależnie od daty ubiegania się o pomoc. Samo zakwalifikowanie podmiotu jako przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji na podstawie
Art. 1 ust. 4 lit. c in fine rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 stanowi normę szczególną wobec generalnego wyłączenia pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji. Jeżeli przedsiębiorstwo nie było w takiej sytuacji 31 grudnia 2019 r., lecz znalazło się w niej między 1 stycznia 2020 r. a 31 grudnia 2021 r., zakaz udzielenia pomocy nie ma zastosowania niezależnie od późniejszej
Uprawnienie osoby użytkującej grunty rolne położone wśród lasów do korzystania z dróg leśnych na podstawie art. 29 ust. 3 pkt 7 ustawy o lasach nie jest równoznaczne z zapewnieniem działce dostępu do drogi publicznej, wymaganego dla realizacji inwestycji mieszkaniowej na gruncie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz § 14 ust. 1 warunków technicznych. Dopuszczenie zabudowy zagrodowej w planie miejscowym
W postępowaniu ze skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. legitymację skargową wyznacza konkretny i aktualny interes prawny wynikający z normy prawa materialnego, a nie faktyczne zainteresowanie sposobem zagospodarowania nieruchomości. Studium nie narusza interesu prawnego właściciela, jeżeli utrzymuje dotychczasową funkcję terenu, natomiast nie zapewnia realizacji jedynie planowanej
Odmowa wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 5b pkt 3 Ordynacji podatkowej jest zasadna, jeżeli z opisu zdarzenia przyszłego wynikają obiektywne przesłanki uzasadniające przypuszczenie nadużycia prawa w VAT. Organ nie musi w tym postępowaniu definitywnie dowodzić nadużycia; jego ostateczne ustalenie wymaga postępowania podatkowego i przeprowadzenia postępowania dowodowego.
Skarga kasacyjna zarzucająca niezasadne uchylenie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. wymaga wskazania oraz wykazania naruszenia konkretnych przepisów stanowiących wzorzec kontroli zaskarżonego aktu. Nie jest skuteczny zarzut naruszenia art. 28 u.s.u.s., jeżeli WSA nie stosował tego przepisu, lecz uchylił decyzję z powodu niewyjaśnienia istotnych okoliczności dotyczących przedawnienia