Przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza policji w czynnościach służbowych do zakończenia postępowania karnego jest zasadne, gdy spełnione są przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", określone w art. 39 ust. 3 ustawy o Policji. Zarzut popełnienia przestępstwa umyślnego stanowi podstawę dla takiego środka prawnego.
Komendant Główny PSP jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów powstałych w toku postępowania skargowego, niezależnie od ich wewnętrznego charakteru, jeśli dotyczą działalności publicznej organu.
NSA, potwierdzając ustalenia WSA, uznał za prawidłową decyzję o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych G. sp. z o.o. z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań wynikającej z sytuacji finansowo-majątkowej spółki.
Nieudostępnienie informacji, będących częścią postępowania administracyjnego, w którym skarżąca była stroną, nie stanowi naruszenia ustawy o dostępie do informacji publicznej; dostęp jest regulowany przez przepisy KPA. Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż artykuł 115a ustawy o Policji, niezależnie od zmiany brzmienia w 2020 r., znajduje zastosowanie zgodnie z wyrokiem TK z 2018 r., wykluczając niekonstytucyjny przelicznik 1/30 dla ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdza wykładnię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu uwzględniającym wyrok TK z 30 października 2018 r. (K 7/15).
Osoby zatrudnione na stanowiskach dyrektora i zastępcy dyrektora Departamentu Prawnego w Ministerstwie Finansów są uznane za pełniące funkcje publiczne; ich wynagrodzenie, jako finansowane ze środków publicznych, stanowi informację publiczną podlegającą ujawnieniu, pomimo ochrony prywatności.
W sytuacji braku zawarcia umowy kredytowej przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytań kredytowych jest niedopuszczalne; administrator nie wykazał przesłanek przetwarzania, niezbędnych dla legalności zgodnie z RODO.
Wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. wymaga wykazania, że istotny dla sprawy zakres postępowania wyjaśniającego nie może zostać uzupełniony przez organ odwoławczy w trybie art. 136 k.p.a.; same braki argumentacyjne organu pierwszej instancji nie uzasadniają kasacji. Organ odwoławczy nie może ponadto uchylać części rozstrzygnięcia niezaskarżonej zażaleniem
Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. przysługuje wyłącznie wtedy, gdy wpisany indywidualnie do rejestru zabytek jest faktycznie utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Podejmowanie ograniczonych działań zabezpieczających lub utrzymanie obiektu w stanie niepogorszonym nie wystarcza. Ocena spełnienia tego warunku może zostać oparta na stanowiskach właściwych organów
Uchwała Rady Miejskiej w zakresie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków naruszała istotnie przepisy prawa przez nieuprawnione przekroczenie delegacji ustawowej. Kontrola sądowa potwierdziła decyzję WSA o jej częściowej nieważności.
Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.
Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi w sposób wyczerpujący wykazać, iż żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz że jej uzyskanie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku braku należytego uzasadnienia odmowy, organ narusza zasady praworządności, co skutkuje uchyleniem jego decyzji.