Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchybienia proceduralne podnoszone przez skarżącego nie uzasadniają uchylenia zaskarżonego wyroku. Uzasadnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spełniało wymogi kontroli instancyjnej, a ustalenia faktyczne nie zostały skutecznie zakwestionowane.
NSA potwierdził niedopuszczalność stosowania w MPZP zapisów skutkujących faktycznym zakazem lokalizacji urządzeń telekomunikacyjnych, naruszających art. 46 specustawy poprzez praktyczne wyłączenie możliwości realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.
Oddalenie skargi kasacyjnej H. Sp. z o.o. przez NSA z powodu niewykazania naruszenia prawa materialnego i proceduralnego w zakresie przyznania płatności wsparcia bezpośredniego.
Brak ustalenia znacznego stopnia niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie regulacji obowiązujących przed tą datą. Oddalono skargę kasacyjną.
Dopuszcza się prowadzenie jednej wspólnej ewidencji dla aktywności objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie zezwoleń oraz decyzji o wsparciu, pod warunkiem zgodności z miejscem i zakresem udzielonej pomocy publicznej.
Decyzja o rejestracji pojazdu bez homologacji stanowi oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że spowoduje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie. Odmienna ocena wymaga analizy skutków prawnych i społeczno-gospodarczych decyzji.
Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona, gdyż decyzja nakazowa organu nadzoru budowlanego była zgodna z prawem w świetle obowiązujących przepisów planistycznych i warunków technicznych, pomimo podniesionych zarzutów przez skarżącego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzono, że dla klasyfikacji obiektu jako budynku kluczowe jest trwałe związanie z gruntem oraz wydzielenie z przestrzeni, co w niniejszej sprawie skutkowało uznaniem obiektu za podlegający opodatkowaniu jako budynek.
Obiekt budowlany, który posiada fundamenty, dach oraz jest trwale związany z gruntem i wydzielony przegrodami budowlanymi, kwalifikuje się jako budynek w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje opodatkowaniem nie jako budowla, ale jako budynek.
Sporny obiekt spełnia kryteria budynku według u.p.o.l., a zatem podlega opodatkowaniu jako budynek. Normatywne cechy budynku, takie jak trwałe związanie z gruntem, obecność fundamentów, ścian i dachu, są spełnione, niezależnie od sposobu ich montażu czy możliwości przeniesienia. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
Pozostawanie nieruchomości we władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu uniemożliwia wyłączenie z komunalizacji. Mienie, które w dniu 27 maja 1990 r. nie miało prawem przewidzianego zarządu, należy do terenowych organów administracji państwowej i podlega komunalizacji na rzecz gminy z mocy prawa.
Powierzchnię zabudowy w rozumieniu przepisów dotyczących ochrony środowiska należy określać na podstawie precyzyjnych wyliczeń, a nie przypuszczeń. Całej działki nie można uznać za powierzchnię zabudowy, chyba że istnieją ku temu wyraźne dowody.