Uczelnia, mimo istotnych zmian organizacyjnych i zarządu przymusowego, nie usprawiedliwia swojej bezczynności w rozpoznawaniu wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, iż organ administracyjny dopuszczający się przewlekłości w postępowaniu, co do wydania dyplomu ukończenia studiów, działał niezgodnie z przepisami art. 77 ust. 2 p.s.w.n., nieuznając za dostateczne wymówek z problemów wewnętrznych Uczelni.

Utrzymuje się orzeczenie sądu I instancji, uznające bezczynność uczelni w zakresie wydania karty przebiegu studiów, pomimo okoliczności związanych z zarządem przymusowym. Skarga kasacyjna niewykazana co do zarzutu nieuwzględnienia istotnych faktów przez WSA.

Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności w zakresie wydania dyplomu ukończenia studiów i karty przebiegu studiów. Bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ale przekroczyła dopuszczalne terminy wyznaczone przepisami prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uczelnia, pozostając bezczynną w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów, naruszyła obowiązki administracyjne, jednakże bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Roszczenie odszkodowawcze związane z wywłaszczeniem ulega przedawnieniu po upływie trzech lat od ostateczności orzeczenia wywłaszczeniowego; art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n. nie stanowi samodzielnej podstawy do przyznania odszkodowania za roszczenia przedawnione przed 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny: Informacje dotyczące systemu ETCS realizującego zadania publiczne stanowią informację publiczną, wymagającą udostępnienia na wniosek, a ich nieudzielenie w terminie wyznacza bezczynność organu (III OSK 836/21).

Skarga kasacyjna organu pozostaje bez zasługi na uwzględnienie, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który ustalił, że Zarząd Województwa Śląskiego naruszył zasady oceny projektowej.

Odmowa udostępnienia informacji związanej z wykonywaniem uprawnień przez Inspektorów Ochrony Środowiska jest zasadna, gdyż żądana informacja ma charakter przetworzony i składający wniosek nie wykazał szczególnej istotności jej udostępnienia dla interesu publicznego.

Wydawanie zaświadczeń o charakterze pełnienia służby policyjnej w kontekście podwyższenia emerytury musi opierać się na istniejących dokumentach w zbiorach danych organu administracji. Zaświadczenie nie może przesądzać o spornych okolicznościach oraz musi wynikać z jednoznacznych danych dokumentacyjnych.

Ocena przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na gruncie ustawy covidowej powinna obejmować faktyczny stan kryteriów spełnienia wymogów z okresu objętego wnioskiem, a dodatek można przyznać jedynie za okres bezpośrednio poprzedzający złożenie wniosku.

Informacje dotyczące działań Narodowego Banku Polskiego zmierzających do pozyskiwania danych o realnym koszcie finansowania stanowią informację publiczną. NBP pozostawał w bezczynności, nie dostarczając ich w terminie.

NSA uchylił wyrok WSA uznając go za naruszający przepisy proceduralne, w tym z art. 141 § 4 p.p.s.a., co miało znaczący wpływ na wynik sprawy, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Norma prawna określona w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z 2020 r., dotyczącą wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co skutkowało oddaleniem kasacji Komendanta Stołecznego Policji.

Skarga kasacyjna nie spełniała wymagań formalnych i nie wykazała błędów proceduralnych ani merytorycznych w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Klasyfikacja taryfowa uznana przez WSA jest zgodna z przepisami prawa celnego. Skarga oddalona.

Stwierdzenie, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej o służbach mundurowych nie stanowi przeszkody do stosowania korzystniejszych przepisów art. 115a ustawy o Policji w nowych sprawach o ekwiwalent za niewykorzystany urlop dotyczy również stanów przed 6 listopada 2018 r.