Opinię organów państwowych należy ocenić pod kątem wartości dowodowej przed podjęciem decyzji o odmowie wydania promesy zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemców. Ogólnikowe stwierdzenia w opiniach nie są wystarczające do odmowy.
Organ realizując zadania z zakresu administracji publicznej w przedmiocie odwołania dyrektora instytucji kultury musi jednoznacznie wskazać i udowodnić konkretne przesłanki naruszenia prawa lub umowy. Jakakolwiek arbitralność czy brak rzetelnej dokumentacji tożsame są z naruszeniem norm prawa administracyjnego.
Ustalenie miejscowego planu dopuszczające zachowanie istniejącego budynku magazynowego narusza wiążące ustalenia studium, jeżeli studium jednoznacznie wyłącza dany teren z zabudowy i przewiduje zamknięty katalog wyjątków nieobejmujący takiego obiektu. W postępowaniu dotyczącym takiego ustalenia należy zapewnić udział właścicielowi nieruchomości objętej planem, którego prawa są nim bezpośrednio kształtowane
W postępowaniu dotyczącym opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, prowadzonym na podstawie art. 6q ust. 1 u.c.p.g. według przepisów Ordynacji podatkowej, zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. są bezprzedmiotowe i nie mogą skutecznie podważać ustaleń faktycznych. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie może natomiast zastępować właściwie sformułowanych zarzutów dotyczących postępowania
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest związana z formalnym pełnieniem funkcji, a nie z faktycznym zakresem uczestnictwa w zarządzaniu. Bierna postawa członka zarządu, wewnętrzny podział obowiązków lub powierzenie prowadzenia spraw innemu członkowi zarządu nie stanowią samoistnej przesłanki egzoneracyjnej.
Jeżeli po zwolnieniu towarów do procedury wywozu zostanie ustalone, że potwierdzenie ich wyprowadzenia w systemie ECS nie odpowiadało stanowi faktycznemu, a zgłaszający nie przedstawi dowodów rzeczywistego opuszczenia przez towary obszaru celnego Unii, urząd celny wywozu może unieważnić zgłoszenie na podstawie art. 248 ust. 2 RDUKC. Unieważnienie to nie jest ograniczone terminem przedawnienia właściwym
W postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty ciężar wykazania okoliczności uzasadniających żądanie nie uchyla obowiązku organu podatkowego wynikającego z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Organ, który wzywa podatnika telefonicznie do uzupełnienia materiału dowodowego, powinien utrwalić w aktach treść i zakres wezwania oraz jednoznacznie uzasadnić, jakich konkretnie dowodów brakuje. Ogólnikowe powołanie się na
Organ interpretacyjny może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia opisu stanu faktycznego tylko wtedy, gdy brak konkretnych, niezbędnych faktów rzeczywiście uniemożliwia ocenę stanowiska prawnego przedstawionego we wniosku. Niedopuszczalne jest pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieudzielenia odpowiedzi dotyczących kwalifikacji prawnej opisanych zdarzeń, ponieważ kwalifikacja ta stanowi przedmiot
Art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nakazuje umorzenie z mocy prawa niezakończonego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wszczętego po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia; wydana w tym zakresie decyzja ma charakter deklaratoryjny. Ostateczność dawnego orzeczenia może zostać ustalona na podstawie całokształtu materiału dowodowego, w tym skutków wywołanych wpisem prawa własności
Nabycie przez PKP z mocy prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji PKP wymaga, aby nieruchomość pozostająca w posiadaniu PKP była własnością Skarbu Państwa zarówno w dacie 5 grudnia 1990 r., jak i w dniu wejścia ustawy w życie. Ostateczna decyzja komunalizacyjna, stwierdzająca nabycie własności przez gminę z dniem 27 maja 1990 r., wyłącza
W postępowaniu w przedmiocie zaliczenia wpłaty na podstawie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej organ i sąd badają, czy w dniu wpłaty istniała zaległość podatkowa, natomiast nie kontrolują prawidłowości czynności egzekucyjnych. Postanowienie o zaliczeniu ma charakter deklaratoryjny, a skutecznie zastosowany i pozostający w obrocie środek egzekucyjny, o którym podatnik został zawiadomiony, przerywa bieg
Skuteczność kasacyjnego zarzutu naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; samo wskazanie przepisów o zakresie sądowej kontroli administracji nie zastępuje takiego wykazania. Zarzut naruszenia przepisu wielojednostkowego musi precyzyjnie wskazywać naruszoną jednostkę redakcyjną, a NSA nie może uzupełniać braków skargi kasacyjnej sporządzonej
Prawo do rekompensaty na podstawie art. 2 ustawy zabużańskiej przysługuje osobie, która była właścicielem nieruchomości w chwili jej pozostawienia w okolicznościach określonych w art. 1 tej ustawy, także gdy własność nabyła po 1 września 1939 r., w tym w drodze spadkobrania. Data ta odnosi się do obywatelstwa i miejsca zamieszkania, a nie do bezwzględnego wymogu własności nieruchomości w tym dniu.
Odpisy amortyzacyjne od środka trwałego wykorzystywanego wyłącznie do kreowania pozytywnego wizerunku podatnika, lecz nieprzekazującego informacji o jego działalności, produktach lub usługach, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wydatek taki ma charakter reprezentacyjny w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. i nie może być uznany za poniesiony w celu wskazanym w art. 15 ust. 1 tej ustawy
Na gruncie art. 18db ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.p. „ogólny czas pracy” nie jest tożsamy z czasem pracy z art. 128 § 1 K.p. i obejmuje również okresy usprawiedliwionej nieobecności pracownika, w tym urlop oraz chorobę. Do czasu pracy przeznaczonego na działalność badawczo-rozwojową zalicza się natomiast wyłącznie czas faktycznego wykonywania czynności B+R.
Dla zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wymagane jest faktyczne udostępnienie infrastruktury kolejowej przewoźnikom. Potencjalne udostępnienie nie spełnia tego wymogu, dlatego grunty nieaktywne kolejowo należy opodatkować w związku z działalnością gospodarczą.
Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, jako przepis odrębny, wyłącza zastosowanie przepisów działu IVa k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary, zaś brak wykazania braku wpływu na naruszenie uzasadnia nałożenie kary.