Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że pozostawienie wniosku o interpretację bez rozpoznania, w sytuacji gdy dane zdarzenie przyszłe opisane zostało w sposób wystarczający, jest bezzasadne, a żądanie dodatkowych informacji ocenianych przez organ nie może przerzucać na wnioskodawcę ciężaru dokonania oceny prawnej.

Decyzja o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu rzekomych braków formalnych była niezasadna, gdyż informacje przedstawione we wniosku były wystarczające do wydania interpretacji. NSA potwierdził prawo podatnika do uzyskania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów.

Art. 72 ust. 2 pkt 2 lit. k ustawy ooś, wyłączający konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przy przedłużeniu koncesji, nie narusza prawa unijnego, w szczególności Dyrektywy ocenowej, jeśli nie rozszerza zasięgu inwestycji. Sąd uznał kontrolę organu administracyjnego za zgodną z prawem.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie została oddalona. Decyzja zabezpieczająca wydana z naruszeniem art. 33 Ordynacji podatkowej nie spełnia wymogów uzasadnienia narzuconych przez art. 210 O.p., co prowadzi do jej uchylenia.

Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 254 § 1 o.p. wymaga zaistnienia nowych okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym. Ocena dowodów nie stanowi zmiany okoliczności uzasadniającej ponowne rozpatrzenie decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa, podlega oddaleniu, gdyż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym, jeśli ocena sprzeczności z przepisami nie jest oczywista.

Skarga kasacyjna, jako nieposiadająca usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.; decyzje administracyjne w sprawie egzekucji były zgodne z prawem.

Członek zarządu może wykazać brak winy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, nawet jeśli taki wniosek został złożony z opóźnieniem przez poprzedni zarząd.

Skarga kasacyjna oddalona. Odróżnienie codziennych trudności finansowych od wyjątkowych przypadków uprawniających do specjalnego zasiłku celowego. Decyzje organów zgodne z prawem i w ramach uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nabycie prawa własności urządzeń związanych z użytkowaniem wieczystym przez PKP wymaga jednoznacznej identyfikacji w dokumentach decyzji administracyjnej; brak załącznika z wykazem urządzeń skutkuje wadą decyzji, uniemożliwiającą jej prawidłowe wykonanie.

Doręczenie decyzji jako czynność materialno-techniczna nie może stanowić samodzielnego względem postępowania administracyjnego, przedmiotu skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.).

Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej nie znajduje zastosowania do użytkowników wieczystych, co wyklucza umorzenie postępowania odszkodowawczego wobec nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste, nawet gdy stanowią obszar kolejowy.

W przypadku pobierania emerytury przez osobę ubiegającą się o świadczenie pielęgnacyjne, wymogiem jego przyznania jest skuteczne zawieszenie wypłaty emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. Brak zawieszenia tego świadczenia przed terminem eliminuje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach obowiązujących przed 2024 r.

Śmierć strony postępowania w okresie jego fakultatywnego zawieszenia nakłada na organ obowiązek zmiany podstawy zawieszenia na obligatoryjną zgodnie z art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a., co uniemożliwia umorzenie postępowania na podstawie art. 98 § 2 k.p.a., o ile termin ten nie upłynął.

Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie wystarcza samo stwierdzenie uchybienia przepisom; konieczna jest ocena, czy skutki naruszenia uzasadniają wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego ze względu na społeczno-gospodarcze konsekwencje.