NSA stwierdził, że informacje o najniższej cenie z 30 dni na etykietach towarów W. S.A. były zgodne z ustawą o cenach, co wykluczało delikt administracyjny oraz zasadność nałożenia kary przez UOKiK.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uznania choroby zawodowej u Skarżącego w związku z brakiem dokumentacji medycznej potwierdzającej zawodowe uszkodzenie słuchu w wymaganym okresie.
Wydanie decyzji podatkowej przed podjęciem uchwały NSA I FPS 1/21, bez zbadania, czy wszczęcie postępowania karnoskarbowego miało instrumentalny charakter w celu zawieszenia biegu przedawnienia, nie stanowi rażącego naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c Ordynacji podatkowej, jeżeli w dacie jej wydania w orzecznictwie występowały rozbieżności interpretacyjne, a formalne ustawowe przesłanki zawieszenia
Decyzja kasacyjna z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej nie może być oparta wyłącznie na potrzebie ponownej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym oceny należytej staranności podatnika. Jej wydanie wymaga wykazania konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego w całości lub znacznej części oraz niemożności usunięcia stwierdzonych braków przez organ odwoławczy w trybie art. 229 Ordynacji
Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet udziału w przewidywanym zysku nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. Obliczenie podatku, z uwzględnieniem mechanizmu z art. 30a ust. 6a–6e u.p.d.o.f., jest możliwe dopiero po ustaleniu zysku i podatku należnego spółki za dany rok podatkowy.
Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, przyznana funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa na podstawie art. 180 u.s.o.p., nie jest ekwiwalentem pieniężnym w zamian za rezygnację z lokalu w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f. i nie korzysta z przewidzianego w tym przepisie zwolnienia podatkowego. Stanowi ona przychód ze stosunku służbowego podlegający opodatkowaniu
W rozumieniu art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej zawinione uchybienie terminowi przez profesjonalnego pełnomocnika, polegające na błędnym ustaleniu lub nieweryfikowaniu daty upływu terminu procesowego, jest przypisywalne reprezentowanej stronie i wyłącza przywrócenie terminu. Zaniedbanie pełnomocnika lub jego personelu nie stanowi obiektywnej, niezależnej od strony przeszkody uzasadniającej przyjęcie
Skarga kasacyjna nie może skutecznie ograniczać się do powtórzenia zarzutów podnoszonych wobec decyzji podatkowej; musi wykazywać konkretne uchybienia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz ich istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli całokształt dowodów potwierdza, że osoba formalnie nieujawniona organizowała, kontrolowała i faktycznie wykonywała działalność gospodarczą prowadzoną pod firmą innej
W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej prawidłowe i niewzbudzające wątpliwości orzeczenie właściwej jednostki medycyny pracy wiąże organ inspekcji sanitarnej w zakresie oceny medycznej. Do uznania zawodowej etiologii schorzenia wystarcza wysokie prawdopodobieństwo związku z narażeniem zawodowym, a organ nie ma obowiązku kierowania sprawy do jednostki II stopnia, jeżeli zgromadzony materiał
Odpadem stanowiącym zużyty olej kuchenny, uprawniającym do podwójnego zaliczenia biokomponentu do realizacji NCW, nie jest olej lub mieszanina tłuszczów powstała przy przemysłowej produkcji materiałów paszowych. Wytwórca biokomponentów ponosi administracyjną odpowiedzialność za podanie nieprawdziwych danych w sprawozdaniu także wtedy, gdy oparł się na klasyfikacji odpadu dokonanej przez jego dostawcę
Wina profesjonalnego pełnomocnika, w tym wynikająca z błędów osób, którymi posługuje się przy wykonywaniu zastępstwa procesowego, jest winą strony w rozumieniu art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej. Błędne ustalenie daty upływu terminu i brak jej weryfikacji nie stanowią obiektywnej, niemożliwej do przezwyciężenia przeszkody, a zatem nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Przeprowadzenie przez organ nadzoru budowlanego kontroli obiektu nie powoduje samo przez się wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania, o którym mowa w art. 71a Prawa budowlanego. Jeżeli kontrola ma charakter przedprocesowy, a organ nie podjął jednoznacznych czynności procesowych w skonkretyzowanej sprawie, nie może pozostawać bezczynny w postępowaniu, które
Skuteczna podstawa kasacyjna wymaga wskazania konkretnego przepisu prawa naruszonego przez sąd oraz sposobu i wpływu tego naruszenia na wynik sprawy; nie może być konstruowana przez ogólne odesłanie do pism wcześniejszych. Zasada dwuinstancyjności nie wymaga ponowienia wszystkich dowodów przez organ odwoławczy, jeżeli dokonuje on własnej oceny wystarczającego materiału i samodzielnie rozstrzyga sprawę
Fizyczne istnienie zjazdu z drogi publicznej oraz pozostawanie w obrocie decyzji o pozwoleniu na jego budowę nie przesądzają o zapewnieniu inwestycji prawnego i faktycznie użytecznego dostępu do drogi publicznej, jeżeli wyeliminowano decyzję zarządcy drogi o lokalizacji zjazdu, a obowiązująca organizacja ruchu uniemożliwia wykorzystanie połączenia zgodnie z przeznaczeniem projektowanych obiektów.
Wyjaśnienia strony złożone podczas kontroli i utrwalone w protokole, choć nieodebrane w trybie art. 75 § 2 K.p.a. pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania, są dopuszczalnym środkiem dowodowym podlegającym ocenie łącznie z całym materiałem sprawy. Inwestor, powołując zwolnienie obiektu z obowiązku zgłoszenia, powinien wykazać wszystkie ustawowe przesłanki tego zwolnienia; sama powierzchnia
Skuteczna podstawa kasacyjna wymaga wskazania konkretnego naruszonego przepisu oraz wykazania wpływu uchybienia na wynik sprawy; ogólna krytyka oceny dowodów jest niewystarczająca. Organ odwoławczy realizuje zasadę dwuinstancyjności także wtedy, gdy opiera się na materiale pierwszej instancji, o ile dokonuje jego własnej, samodzielnej oceny. Planowana zmiana planu miejscowego nie podważa zasadności
Warunek prowadzenia wyłącznie działalności polegającej na dokonywaniu inwestycji finansowych, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z 25 września 2015 r., nie wyklucza podejmowania sporadycznych czynności ubocznych, funkcjonalnie związanych z inwestycjami, w tym nadzoru nad spółkami zależnymi. O jego spełnieniu rozstrzyga rzeczywiście prowadzona działalność podatnika, a nie deklarowany we wpisie