Waloryzacja opłaty przekształceniowej powinna być dokonywana w trybie zawiadomienia, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, a nie w drodze decyzji administracyjnej, nawet gdy właściciel nie zgadza się z jej wysokością.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zobowiązania podatkowe zachodzi, gdy nie zgłoszono w terminie wniosku o upadłość i nie wskazano mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a organ zobowiązany jest jedynie do zawiadomienia właściciela nieruchomości o jej wysokości. Postępowanie dotyczące waloryzacji opłaty jest odrębne i niezależne od procedury jej ustalania.

Waloryzacja opłaty rocznej z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nie wymaga decyzji administracyjnej. Jej kwestionowanie nie uprawnia do wydania decyzji, o czym decyduje art. 10 ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja rocznej opłaty przekształceniowej, jako czynność materialno-techniczna, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, a jej forma ogranicza się do pisemnego zawiadomienia, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, co wyłącza zastosowanie art. 7 ust. 8a tej ustawy.

Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie waloryzacji zwaloryzowanej opłaty przekształceniowej; w tym zakresie stosuje się procedurę zawiadomienia, o której mowa w art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej.

Waloryzacja wysokości opłaty przekształceniowej, dokonana na podstawie art. 10 ustawy przekształceniowej, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Zwaloryzowana opłata obwieszczana jest właścicielowi poprzez pisemne zawiadomienie, co nie podlega zaskarżeniu w trybie administracyjnym.

Nieruchomość stanowiąca przedmiot decyzji komunalizacyjnej, nieudokumentowana jako przekazana w zarząd państwowej jednostce organizacyjnej zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami, staje się mieniem gminy z dniem 27 maja 1990 roku na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił w odpowiednim czasie wniosku o ogłoszenie upadłości i nie wskazał mienia umożliwiającego zaspokojenie zobowiązań, tym samym nie wykazując przesłanek egzoneracyjnych, o których mowa w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 20 lipca 2018 r., waloryzacja opłaty przekształceniowej jest dokonywana poprzez zawiadomienie właściciela nieruchomości, co wyłącza konieczność wydania decyzji administracyjnej, a w razie sporu, do umorzenia postępowania.

Brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej w sprawie waloryzacji opłaty przekształceniowej według art. 10 ustawy przekształceniowej; postępowanie takie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej z ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; ograniczana jest do pisemnego zawiadomienia. Brak podstaw do kontroli instancyjnej uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie dopuściła się bezczynności w postępowaniu o wpis na listę radców prawnych, przekraczając ustawowy termin, co nie zostało usprawiedliwione podjętymi czynnościami procesowymi.

Skarga kasacyjna T.G. zostaje oddalona, bowiem wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 26 października 2022 r. należycie ocenił legalność opinii Wójta o lądowisku, uwzględniając kwestie hałasu i zgodność z polityką przestrzenną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że granice skargi kasacyjnej ograniczają ocenę sądu do etapu rozpoznania odwołania od decyzji administracyjnej w zakresie skargi na bezczynność oraz przewlekłość postępowania, z wyłączeniem wcześniejszych postępowań. NSA potwierdził dyskrecjonalność uznania sędziowskiego w zakresie przyznania sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 ppsa.