Władanie nieruchomością powoduje domniemanie posiadania odpadów tam złożonych, które obciąża władającego obowiązkiem ich usunięcia, o ile domniemanie to nie zostanie skutecznie obalone dowodami na istnienie innego posiadacza odpadów.
Wniesione skargi kasacyjne nie wykazały naruszeń uzasadniających uchylenie wyroku oddalającego żądanie wstrzymania wykonania decyzji budowlanej; prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania nie zostało uprawdopodobnione.
Przeszkody pandemiczne nie wpływają na stawkę podatku od nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą; podmiot posiadający nieruchomość jako przedsiębiorca pozostaje zobowiązany płacić wyższą stawkę, nawet przy czasowym zaprzestaniu korzystania z nieruchomości.
Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie spełnił przesłanek egzoneracyjnych, takich jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie lub wskazanie mienia spółki do zaspokojenia zaległości.
Przejściowe ograniczenia działalności gospodarczej wywołane pandemią COVID-19 nie pozbawiają nieruchomości posiadanej przez przedsiębiorcę związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie wpływając na stosowaną stawkę podatku od nieruchomości zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Opodatkowaniu podlega powierzchnia użytkowa budynków określona na podstawie protokołu oględzin, jeśli podatnik uniemożliwił przeprowadzenie oględzin biegłego. Dane ewidencji gruntów nie są jedyną źródlaną podstawą wymiaru podatków w przypadku braku niezbędnych informacji.
W sytuacji braku danych ewidencyjnych organy podatkowe mają prawo ustalić podstawę opodatkowania budynków na podstawie innych dowodów, nawet gdy skarżący uniemożliwia ponowne oględziny. NSA podtrzymał zasadność opodatkowania budynków według powierzchni użytkowej ustalonej w trakcie dostępnych oględzin.
Faktury sprzedażowe VAT RR nie odzwierciedlające rzeczywistych transakcji i zawierające istotne błędy formalne nie mogą stanowić dowodu uznania kosztów poniesionych w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od opisanej przez Skarżącego staranności w ich wystawieniu.